Kokainowe noce

Kokainowe noce, J.G. Ballard, 6.16

Gdy Charles Prentice jedzie do hiszpańskiej miejscowości Estrella de Mar, by wyciągnąć z więzienia swego brata, Franka, jest przekonany, że będzie miał do czynienia z błahą sprawą. Jakież jest więc jego zdziwienie, gdy na miejscu okazuje się, że w grę wchodzi poważne przestępstwo: morderstwo z premedytacją, a co więcej Frank z całą stanowczością przyznaje się do zarzuconych mu czynów. Jednak Charles przeczuwa, że za zbrodnią kryje się całkiem inna prawda. Poddając w wątpliwość winę swego brata, podejmuje własne śledztwo, które odkryje przed nim przestępcze oblicze nadmorskiego kurortu

Opis z okładki dodał użytkownik Karolina Grochowska

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> własny >> miejsce >> sprawa >> prawda >> gra

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Kokainowe noce jest na 1189 miejscu (na 21501 książek) w kategorii Literatura piękna sensacja / kryminał / thriller literatura współczesna zagraniczna
• (wyprzedza ją Tajna wojna. Historia operacji specjalnych podczas II wojny światowej.)
• książkę oceniło 1205 osób
• przeczytało 1611, dodało do ulubionych 1205
• ponad 1205 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 3 osoby
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.16 na 10
• w sumie oceniło 1227
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Kokainowe noce?

Książki podobne, najlepiej ocenione

Encyklopedia autorów

Polaćek Kareł 1892-1944 czeski prozaik i dramatopisarz w opowiadaniach i powieściach, odznaczających się dużą wnikliwością i dobrą znajomością realiów społ.-obyczajowy oraz żargonu środowiskowego, opisywał życie ludzi z miejskich peryferii i małych miasteczek, z humorem ukazując ich codzienne problemy i konflikty; wydał między innymi zbiór nowel Povidky pana Koćkodana (1922) i uznawaną za jego szczytowe osiągnięcie tetralogię z życia prowincji: Okresni mesto (1936), Hrdinove tahnou do boje (1936), Podzemni mesto (1937) i Vyprodano (1939).

Encyklopedia literatury

ŁASICKI JAN ur. 1533 lub 1534, zm. po 1599 w Zasławiupod Mińskiem, pisarz, historyk, działacz reformacyjny. Pochodził ze szlachty małopol. lub mazowieckiej. Studiował na wielu uniwersytetach, wiele podróżował, utrzymując kontakty z czołowymi środowiskami intelektualnymi ówczesnej Europy, później osiadł w Wielkopolsce, ok. 1599 przebywał w Wilnie. Uczony o szerokich renesansowych zainteresowaniach, zajmował się m. in. historią wierzeń i religii, etnografią i dziejami obyczajów. Autor pism hist., zaginionej historii Francji, zachowanych jedynie we fragm. dziejów braci czes. Historia de origine et rehus gestis fratrum Bohemorum (Leszno 1649) oraz antologii De Russorum, Moscovitarum et Tartarorum religione (Spira 1582) i rozprawki De diis Samagitarum (Bazylea 1615, przeł. A. Rogalski pt. O bożkach żmudzkich, "Dzień. Wil." 1823). Obie ostatnie pozycje przynoszą wiele szczegółów etnogr. dotyczących Żmudzi i Rusinów.