Mowa ciszy

Refleksje zebrane w tej książce mają pomóc czytelnikowi wyciszyć się w zgiełku zewnętrznego świata, w jego często powierzchownym krzyku, zbytecznym i niewyraźnym, zrobić miejsce na słuchanie głosu płynącego z duszy. Trzeba nauczyć się odbierać na nowo ten cichy, a zarazem donośny głos milczenia

Opis z okładki dodał użytkownik Jakub Jurć

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> świat >> miejsce >> częsty >> maić >> pomóc

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Mowa ciszy jest na 1277 miejscu (na 3594 książek) w kategorii satyra, humor, rozrywka
• (wyprzedza ją Aforyzmy na wszystkie okazje)
• książkę oceniło 23 osób
• przeczytało 36, dodało do ulubionych 23
• ponad 23 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.88 na 10
• w sumie oceniło 24
oceny
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Mowa ciszy?

Encyklopedia autorów

Nodier Charles Emmanuel 1780-1844 francuski pisarz pełnił funkcję bibliotekarza Arsenału, gdzie w 1. 1823-29 stworzył salon lit., jeden z gł. ośrodków francuski romantyzmu; zgromadził w nim grupę nąj-wybitniejszych pisarzy romant., zw. Cenacle (m.in. V. Hugo,j A. Lamartine, A. de Musset); autor oryginalnych opowiadań fantast. (np. Trilby 1822, Wróżka Okruchów 1832, oba wyd. w wyborze pol. Wróżka Okruchów i inne opowieści 1979), wprowadzających do literatury tematykę oniryczną, ukazujących związki pomiędzy światem marzeń sennych a rzeczywistością; tradycyjna hierarchia wartości została w nich odwrócona, sen jest postrzegany paradoksalnie jako stan bardziej realny i dający większą jasność myślenia niż życie na jawie; obcowanie z fantastyczny istotami (skrzatami, wampirami itd.) i lunatyzm bohaterów zbliżający się do granicy choroby psychicznej są sposobem na wyrwanie się z racjonalnej rzeczywistości, pozwalają żyć w świecie wyobraźni, uczuć, czystej inteligencji; uważany za prekursora G. Nervala i surrealistów; ponadto powieści (Jan Sbogar 1818, wyd. polski 1830), szkice kryt., historyczny i filoz., pamiętniki, poezje, baśnie dla dzieci,

Encyklopedia literatury

MIKOŁÓW miasto w woj. katowickim, nad Jamną (do pocz. XIX w. nazwa Mikułów). Gród na szlakach handlowych łączących Kraków ze Śląskiem; w 1222 wymieniony po raz pierwszy jako siedziba kasztelanii. W XIV w. należał do księstwa raciborskiego i dzielił polit. losy regionu. W XIV w. istniała w M. szkoła parafialna. W 2 poł, XVI w. dotarły do M. wpływy reformacji. Był ważnym ośrodkiem pol. ruchu wydawn., na przełomie XIX i XX w. zajmował pierwsze miejsce na Śląsku i jedno z ważniejszych w skali ogólnopolskiej. Pierwszą oficynę na G. Śląsku założył tu 1845 T. Nowacki, drukarz i wydawca (za radą T. Heneczka, przy pomocy finansowej K.B. Pieko- szewskiego, wydawcy popularnego Dostatecznego śpiewnika kościelnego). Nowacki wydawał książki rei., powiastki lud. i baśnie, które kolportował na odpustach i jarmarkach G. Śląska oraz W. Księstwa Poznańskiego. Jego działalność kontynuowali synowie (Teofil, Juliusz, Mateusz). W 1875 do M. przybył K. Miarka (st.), założyciel drukami, w której do 1880 wydawał czasopisma: "Katolik" (1875, druk. przez Nowackiego), tyg. oświato wy dla rodziców "Monika" (1876/77; 1879- 80), przynoszący też beletrystykę. Drukarnię ojca rozbudował w nowoczesne zakłady K. Miarka (mł.), wydając tu do 1911 ok. 300 tys. pol. czasopism, książek, kalendarzy i śpiewników, w tym dwie serie przeznaczone dla ludu - Bibliotekę Lud. i Nową Bibliotekę Pisarzy Polskich. Kierownikami lit. w wydawnictwie Miarki byli: 1890-1911 J. Kwiatkowski, działacz społ.-nar., pisarz lud. (opracował m. in. przeróbki dzieł klasyków literatury pol. i obcej), później drukarz i wydawca w Gdańsku, 1891 F.K. Tuczyński, 1895-99 i 1900-03 A. Stefański - także autorzy popularnych powiastek. Do II wojny świat, czynna była Spółka Wydawn. pod firmą K. Miarka, jej udziałowcami byli m. in. A. Napieralski, M. Mielżyński. Początki działalności towarzystw w M., szerzących pol. kulturę, związane są z przybyciem Miarki (st.), założyciela 1875 Kasyna Kat., zw. Kółkiem (przy którym powstał amatorski zespół teatr.), oraz 1878 Górnośl. Towarzystwa Włościan. W 1895 powstało oświat. Towarzystwo "Zgoda", którego współzałożycielami byli Kwiatkowski i Stefański, także prezes. M. został objęty działalnością Tow. Pomocy Nauk. (zał. 1906 w Bytomiu). Organizację bibliotek, odczytów i wykładów, przedstawień amatorskich podjęły: Tow. Śpiewacze "Harmonia" (od 1908) i Tow. Oświaty na Śląsku im. Św. Jacka (oddział w M. od 1917, centrala od 1919). "Harmonia", uczestnicząc w akcjach i uroczystościach ogólnonar. (1911 składki na "Dar Grunwaldzki", budowę Domu Pol. na Kaszubach), podkreślała łączność Śląska z Polską; z jej inicjatywy odbyły się odczyty O poezji polskiej i działalności Kazimierza Brodzińskiego, Powstanie listopadowe, była organizatorem obchodów ku czci Słowackiego i Chopina. W 1919 zostało założone Tow. Gimnastyczne "Sokół". Towarzystwa mikołowskie włączyły się do akcji plebiscytowej i powstańczej, odgrywały przewodnią rolę w życiu organizacyjnym, społ., kult., oświat, po przyłączeniu 1922 M. do Polski. Ważną funkcję propagandową w tym czasie pełniły drukowane w wydawnictwie Miarki pol. książki, broszury, druki ulotne oraz czasopisma. Ukazywały się też "Głosy znad Odry" (1919-24), organ Tow. Oświaty na Śląsku im. Św. Jacka, pierwszy periodyk lit. na G. Śląsku, oraz "Kocynder" (1920), tyg. "Gazeta Mikołowska" (.1925-32), pismo dla miasta i okolicy, popularyzujące historię i kulturę, aktualne wiadomości z kraju, wywarło wpływ na pogłębienie polskości całego okręgu i upowszechnienie akcji kulturalno- -oświatowej. Wśród wielu publikacji książkowych znalazły się: K. Prusa O pierwszych polskich drukach i wydawcach to i owo (1920), J. Kudery Obrazy Ślązaków wspomnienia godnych (1920). Z M. związali działalność M. Przywara (1894 podjął pracę w tutejszej parafii) i Jan Ligoń (czł. rady miejskiej, prezes Miejskiego Komitetu Plebiscytowego) oraz po przyłączeniu M. do Polski - K. Prus (tu powstały jego prace - Z przeszłości M. i jego okolicy 1932, Piotr Kołodziej, pisarz sztuk teatralnych 1938).