Kobiety są z Cycus, mężczyźni z Peniasa

Parodia poradników dotyczących harmonijnego pożycia w związkach. Autorzy obalają mity o możiwości wzajemnego zrozumienia kobiety i mężczyzny. Nie mają dla czytelnika litości - miłość to wojna. Na szczęście dają garść rad, jak ją wygrać

Opis z okładki dodał użytkownik Piotr Cierocki

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Kobiety są z Cycus, mężczyźni z Peniasa jest na 772 miejscu (na 3594 książek) w kategorii satyra, humor, rozrywka
• (wyprzedza ją USA część wschodnia)
• książkę oceniło 22 osób
• przeczytało 30, dodało do ulubionych 22
• ponad 22 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.10 na 10
• w sumie oceniło 23
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Kobiety są z Cycus, mężczyźni z Peniasa?

Encyklopedia autorów

Puzo Mario 1920-99 amerykański pisarz pochodzenia wł autor powieści i scenariuszy filmowy ukazujących realia życia i obyczajowość amer. Włochów i Sycylijczyków; sławę zapewniła mu klasyczna powieść sensacyjna Ojciec chrzestny (1969, wyd. polski 1976; ekranizacja F.F. Coppoli 1972) o korupcji i przemocy amerykański mafii i gangsterskim kodeksie honorowym; inne utwory: Mamma Lucia (1964, wyd. polski 1994), Sycylijczyk (1983, wyd. polski 1994), Czwarty K( 1991, wyd. polski 1992), Ostatni don (1996, wyd. polski 1999), Omerta (2000, wyd. polski 2000).

Encyklopedia literatury

DZIEKOŃSKI ALBIN ur. 28 V 1892 w Piotrkowiczach (Polesie), zm. 194oj (?) w ZSRR, poeta. Studiował romanistykę w Lozannie. Mieszkał stale w majątku Mogilowce (Grodzień- szczyzna); w okresie I wojny świat, był w Rosji. W 1936-38 współpracował z "Okolicą Poetów". Debiutował tomem oryginalnych Bajek (1920, wyd. 2 Bajki. Satyry. Liryka 1926), w tonie ironiczno-refleksyjnym. Ogłosił tomiki stanowiące jeden cykl: Elegie (1929), Eklogi (1931), Motywy z miasta troski niewyznanej, ciszy i podniesienia (1931), Na zachód (1932) i Dwa głosy (1933); ponadto obszerniejsze zbiory wierszy Rzeczy podejrzane (1936) i Zielone Mogilowce (1939). W dygresyjnym poemacie filoz.-satyr. Dramat Lucyfera. Komentarz poetycki (1934) podjął analizę rewolucji ros., dygresje wypełnił satyr, aluzjami pod adresem współcz. pisarzy polskich. W rkpsach pozostały prace eseistyczno-krytyczne. D. operując prostym językiem uzyskał bogatą skalę nastrojów i wyszukane efekty poetyckie. Z upodobaniem posługiwał się ironią i sarkazmem. Codzienne zjawiska były dla niego źródłem metafizycznych niepokojów. Zbliżał się do nurtu katastrofizmu. Był poetą mało znanym i zdaniem niektórych krytyków nie docenionym. Większość jego tomików ukazała się w niskonakładowych bibliofilskich wydaniach.