Istota samourzeczywistnienia

Samourzeczywistnienie to wiedza we wszystkich częściach twego ciała, umysłu i duszy, że masz w posiadaniu królestwo Boże, że nie musisz się modlić, by do ciebie przyszło, (...) że wszystko, czego ci potrzeba, to pogłębiać wiedzę. Książka "Istota samourzeczywistnienia" jest rozwinięciem tych słów Yoganandy, opracowanym przez jego bliskiego ucznia - Swamiego Kriyanandę. Każdy, kto zmaga się z problemami egzystencjalnymi, znajdzie w niej odpowiedzi na wiele nurtujących go pytań

Opis z okładki dodał użytkownik Kinga Grabowska

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Istota samourzeczywistnienia jest na 1806 miejscu (na 11531 książek) w kategorii sensacja / kryminał / thriller religia
• (wyprzedza ją Rodzina Prizzich)
• książkę oceniło 639 osób
• przeczytało 855, dodało do ulubionych 639
• ponad 639 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 1 osoba
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.97 na 10
• w sumie oceniło 651
oceny
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Istota samourzeczywistnienia?

Książki podobne, najlepiej ocenione

Encyklopedia autorów

Salomon ibn Gabriol właśc. S. ben Juda ibn G., zw. Avicebron około 1020-około 1057 żydowski poeta tworzący w językach hebrajski i arab., filozof urodzony w Maladze (Hiszpania); był jednym z największych poetów żydowski średniowiecza; pisał wiersze świeckie i rei., z których wiele włączono do liturgii żydów; najbardziej znana jest oda do Boga Keter malchut (1961), łącząca modlitwę z rozważaniami filoz.; z prac filozoficzny najczęściej cytuje się Mekor chaim; dzieło to zostało napisane w języku arabski i nawiązuje do teorii neoplatońskich; ponadto Tikkun middotha-nefesz- dzieło z dziedziny etyki,

Encyklopedia literatury

MICHNIEWSKI ANTONI ur. 24 lub 26 V1743 w Warszawie, zm. po 1776, dramatopisarz, publicysta. "Chudy literat" wywodzący się z warsz. plebsu, był księdzem, 1763-73 misjonarzem, 1773-74 jednym z gł. współpracowników W. Mitzlera de Kolof jako red. "Monitora", autorem (pod różnymi pseud.), ponad 30 nrów; pisał na tematy polit., społ., obycz., poruszał problemy stylu i prawideł wymowy w myśl postulatów S. Konarskiego. W 1775-76 należał do przeciętnych dostawców repertuaru pol. sceny publ., piszących na jej doraźne zamówienie; z czterech sztuk M. Trzewiki morderowe to farsa, pozostałe (m. in. Teresa, albo Tryumf cnoty, przerobiona z Nanine Woltera) zbliżone są do komedii poważnej, zw. łzawą. Zamieścił kilka wierszy w "Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych" 1775.