Nowa pieśń dla Pana

Kardynał Joseph Ratzinger w tej książce zajmuje się relacją między wiarą w Jezusa Chrystusa jako najistotniejszym elementem chrześcijaństwa a liturgią. Po ukazaniu podstaw teologii i chrystologicznej perspektywy wszelkiej refleksji nad rzeczywistością liturgiczną omawia poszczególne jej aspekty - poświęcając przy tym najwięcej uwagi muzyce kościelnej i znaczeniu kościoła jako domu bożego - kończy zaś rozważaniem na temat pokuty oraz drogi do posługi kapłańskiej

Opis z okładki dodał użytkownik Mirosław Graczyk

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> temat >> nowa >> omawiać >> podstawa >> dom

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Nowa pieśń dla Pana jest na 438 miejscu (na 17405 książek) w kategorii nauki przyrodnicze (fizyka, biologia) religia
• (wyprzedza ją Matematyka 2 Podręcznik, zakres rozszerzony (szkoła XXI wieku), liceum i technikum)
• książkę oceniło 28 osób
• przeczytało 34, dodało do ulubionych 28
• ponad 28 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.63 na 10
• w sumie oceniło 29
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Nowa pieśń dla Pana?

Encyklopedia autorów

Erdman Nikołaj R. 1902-70 rosyjski poeta, dramatopisarz i scenarzysta film w 1938 aresztowany i zesłany, do Moskwy wrócił po kilkunastu latach; zadebiutował jako poeta zbliżony do imażynistów (poemat Awtoportriet 1922); twórca groteskowo--satyryczny komedii Mandat (1924) i Samobójca (1928, wyd. polski 1988); współsce-narzysta filmów w reż. G. Aleksandrowa Świat się śmieje (1934) i Wołga - Wołga (1938).

Encyklopedia literatury

KSIĘGARNIA POLSKA księgarnia nakładowa zał. 1872 we Lwowie przez A. D. Bartoszewicza; jej współwłaścicielem 1878-83 był M. Biernacki. Prowadziła wszechstronną działalność wydawn. obejmującą m. in. czasopisma ( "TydzieńLit., Artyst., Nauk. i Społ." 1877-81), serie ( Biblioteka "Mrówki" , Biblioteka Wyborowych Powieści), wydania popularne (Poezje A. Mickiewicza, t. 1-4 1886). Po śmierci Bartoszewicza K.P. prowadziła wdowa, L. K. Bartoszewiczowa; w 1889 nabył firmę B. Połóniecki, który miał już kilkuletnią praktykę księgarską w Kielcach, Warszawie, Lipsku i Wiedniu. Przy K.P. otworzył, jedną z największych w tym czasie na ziemiach pol., wypożyczalnię beletrystyki i czytelnię nauk. (ok. 50 tys. tomów). Rozwinął działalność wydawn. na dużą skalę (do 1914 ok. 700 książek, nut i map); gł. miejsce w jego produkcji zajmowały dzieła literatury pięknej (1905-15 kierownikiem działu wydawniczego K.P. był O. Ortwin). Wydał dzieła zbiór. Mickiewicza (t. 1-4 1893), Słowackiego (t. 1-6 1894), Fredry (t. 1-5 1897) pod red. H. Biegeleisena, dzieła Krasińskiego (t. 1-61904), w oprać. T. Piniego, wybór poezji Norwida (1911); z klasyków obcych dzieła Szekspira (t. 1-10 1895-97, w różnych przekł.) i Moliera (t. 1-61912, wtłum. T. Boya-Żeleńskiego) ; liczne pierwodruki utworów pisarzy Młodej Polski: J. Kasprowicza, A. Langego, A. Nowaczyńskiego, S. Przybyszewskiego, L. Staffa (12 tomików), L. Szczepańskiego, M. Wolskiej, Jerzego Żuławskiego, wybitne dzieła epoki, jak Pałuba (1903) i Czyn i słowo (1903) K. Irzykowskiego oraz większość tytułów S. Brzozowskiego (m. in. Legenda Młodej Polski 1910), utwory W. Gąsiorowskiego, M. Konopnickiej, K. Makuszyńskiego, A. Niemo je wskiego, W. Orkana, T. Rittnera, G. Zapolskiej. Do nowych serii K.P. należały m. in. Symposion pod red. L. Staffa (22 t. 1909-15), Teatr dla Wszystkich pod red. H. Cepnika (150 utworów dla scen amatorskich 1911-30). Wydawnictwa K.P., wyróżniające się szatą graficzną, przyczyniły się do artyst. Odnowy książki polskiej. Ilustratorami byli m. in. S. Wyspiański, S. Dębicki, E. Okuń, W. Witwicki. Po I wojnie świat. Połonieęki ograniczył liczbę publikacji w zakresie literatury. WśródI czasopism wydawał ilustr. dwutygodnik "Re- cord - Świat Kobiecy" (od 1921), obok "Bluszczu" jedyny w tym czasie; periodyk dla kobiet, zawierający duży dział beletrystyczny. Księgarnia uległa likwidacji 1939.