Obraz ciała-obraz siebie. Wizerunek własnego ciała w ujęciu psychospołecznym

Obraz ciała-obraz siebie. Wizerunek własnego ciała w ujęciu psychospołecznym, Anna Brytek-Matera, 7.23

Książka porusza problematykę wizerunku ciała w życiu kobiet i mężczyzn w kontekście zaburzeń odżywiania, otyłości, zaburzeń klinicznych i zdrowia. Ważnym wątkiem jest psychologiczna (również kliniczna) analiza zaburzeń obrazu ciała przejawiających się w anoreksji, bulimii psychicznej, dysmorfofobii (subiektywne wrażenie zaburzenia obrazu estetyki własnego ciała, mimo braku widocznych defektów w wyglądzie), kompleksie Adonisa (informacje o męskim wizerunku ciała) oraz otyłości i nadwadze

Opis z okładki dodał użytkownik Aleksandra Szaładzińska

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Obraz ciała-obraz siebie. Wizerunek własnego ciała w ujęciu psychospołecznym jest na 219 miejscu (na 15910 książek) w kategorii poradniki psychologia
• (wyprzedza ją Gdyby Budda się ożenił. Tworzenie trwałych realcji uczuciowych na ścieżce)
• książkę oceniło 48 osób
• przeczytało 71, dodało do ulubionych 48
• ponad 48 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 7.23 na 10
• w sumie oceniło 51
oceny
• opinia czytelników: dobra

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Obraz ciała-obraz siebie. Wizerunek własnego ciała w ujęciu psychospołecznym?

Encyklopedia autorów

Wojnowicz Władimir N. urodzony 1932 rosyjski pisarz w 1.1980-90 na emigracji; początkowo dobrze prosperujący pisarz radziecki, twórca między innymi powieści młodzieżowych, od końca 1.60. skonfliktowany z władzą; opowieść Tu mieszkamy (1961, wyd. polski 1965), przesycone absurdem i groteską powieści: Życie i niezwykłe przygody żołnierza Iwana Czonkina (1976, wyd. polski 1984), Moskwa 2042 (1987, wyd. polski 1992), Spiżowa miłość Agłai (2004, wyd. polski 2006); polski wybór Opowiadania (1988).

Encyklopedia literatury

KUBIAK TADEUSZ ur. 16 V 1924 w Warszawie, zm. 3 VI 1979 w Topoli pod Belgradem (Jugosławia), poeta. W czasie okupacji niem. w AK, debiutował 1943 w konspiracyjnym piśmie "Jutro Poezji". Po wojnie studiował polonistykę w Krakowie i Warszawie, 1947-48 pracował w red. pism "Pokolenie" i "Po prostu", od 1948 w dziale lit. Polskiego Radia. Twórczość rozpoczął od wierszy o tematyce wojenno-okupa- cyjnej (zbiór Słowo pod żaglem 1948), w latach nast. uprawiał poezję publicyst., silnie nasyconą pierwiastkami dydaktyzmu społ., po 1955 (zbiór Pierścienie) przeszedł ku bardziej zróżnicowanym formom wypowiedzi lirycznej: refleksyjnym, senty- mentalno-nastrojowym, żartobliwym, satyrycznym. Ogłosił m. in. zbiory Trędowaty u wrót raju (1959), Zdjęcie maski (1960), Ikaryjskie morze (1964), Opisanie człowieka (1966), Los wielokrotny (1968), Kraina pierwsza (1969), Wierzby polskie (1971), Wiersze i obrazy (1973), Wzajemność (1974), Ta srebrna dziewczyna (1979), wiele książek dla dzieci (nagroda Prezesa Rady Min. 1979) i tekstów piosenek. Obdarzony intuicją poet. wyczuloną na zmienne klimaty i konwencje, uprawiał programowo poezję popularną (okolicznościową, pejzażową, rodzinną, patriotyczno-obywatelską), umiejętnie wiążąc elementy tradycyjnej nastrojowości z utrwaloną w wyobraźni przeciętnego odbiorcy liryki topiką kulturową.