Zatrudnianie osób niepełnosprawnych

Serię BIBLIOTEKA MONITORA PRAWA PRACY stanowią opracowania wyczerpująco prezentujące wybrane zagadnienia z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych.Niniejszy poradnik adresowany jest głównie do pracodawców, pracowników niepełnosprawnych oraz osób niepełnosprawnych poszukujących pracy. Kompleksowy przegląd wszystkich regulacji związanych z zatrudnianiem osób z ograniczoną sprawnością pozwoli pracodawcy na orientację w szansach, jakie daje zatrudnianie osób z ograniczoną sprawnością

Opis z okładki dodał użytkownik Szymon Piciulewicz

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> praca >> osoba >> prawo >> zagadnienie >> seria

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Zatrudnianie osób niepełnosprawnych jest na 647 miejscu (na 5571 książek) w kategorii prawo
• (wyprzedza ją Bhp 2008 + Cd)
• książkę oceniło 20 osób
• przeczytało 23, dodało do ulubionych 20
• ponad 20 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.49 na 10
• w sumie oceniło 21
ocen
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Zatrudnianie osób niepełnosprawnych?

Encyklopedia autorów

Mikszath Kalman 1847-1910 węgierski pisarz i polityk, jeden z najwybitniejszych węgierski prozaików czł. Węg. Akad. Nauk (od 1889); autor realistycznych nowel i powieści ukazujących społeczny i obyczajowy zacofanie węgierski szlachty na przeł. XIX i XX w. (powieści Oblężenie Bystrzycy 1894, wyd. polski 1952; Parasol świętego Piotra, 1895, wyd. polski 1914; Listy posła 1898, wyd. polski 1951; Dziwne małżeństwo 1900, wyd. polski 1967); umiejscowiona w XVII wiek powieść hist. Czarne miasto (1911, wyd. polski 1977), analizująca przyczyny moralnej degeneracji społeczeństwa węgierski po utracie niepodległości; ponadto Błyszczące śłady i inne opowiadania (1885, wyd. polski 1911).

Encyklopedia literatury

JURKOWSKI JAN żył na przełomie XVI i XVII w. (wg A. Sajkowskiego i J. Antonowa 1580-1635), poeta. Plebejusz, studiował na Akad. Krak.; nie jest pewne, czy pochodził z Pilzna, czy tylko po studiach był tam bakałarzem. Różne domysły biogr. są dyskusyjne. W 1604-07 wydał 9 dzieł: Tragedię o polskim Scylurusie, 5 kunsztownych panegiryków, m.in. na wesele Zygmunta III z Konstancją, Dymitra Samozwańca z Maryną Mniszech, na objęcie kardynalstwa przez bpa B. Maciejowskiego, oraz 3 utwory satyr., tj. Poselstwo z Dzikich Pól, Lecha wzbudzonego i Chorągiew Wandalino- wą, monolog mit. ducha Wisły Wandalina (łac. Vandalus). Jeden z pierwszych stosował śmiałe, barokowe środki wyrazu (znamienne dla języka J. są dziwne i różnorakie przymiotniki złożone); w konstrukcji, otwierającej perspektywy skojarzę- niowe, alegoryczne, korzystał ze stylizacji bibl. i sowizdrzalskiej . Na tle mirtów literatury pol. wyróżniał się też J. swoistym połączeniem jezuickiego regalizmu z ostrą plebejską krytyką Rzplitej szlacheckiej.