Rodzinne i instytucjonalne środowiska opiekuńczo-wychowawcze

Rodzinne i instytucjonalne środowiska opiekuńczo-wychowawcze, Danuta Wosik-Kawala, 5.81

W Polsce system opieki nad dzieckiem osieroconym i opuszczonym składa się z form rodzinnych i instytucjonalnych. Obie te formy istnieją obok siebie w zasadzie od początków dziejów opieki nad dzieckiem. Obecnie można jednak zauważyć dążenie ustawodawców do znacznego ograniczania instytucjonalnych form opieki nad dzieckiem na rzecz powstawania form małych, rodzinnych. Dużą wagę przykłada się także do wspomagania rodziny naturalnej, aby pobyt dziecka poza domem był możliwie jak najkrótszy. Książka ukazuje, w sposób wielowymiarowy problematykę opieki nad dzieckiem, które z różnych względów nie może przebywać w domu rodzinnym i musi zostać objęte inną formą opieki. Mimo teoretycznego charakteru przybliża ona Czytelnika do omawianych zagadnień także poprzez możliwość poznania historii dzieci umieszczanych w zastępczych środowiskach wychowawczych

Opis z okładki dodał użytkownik Bartek Machaj

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Rodzinne i instytucjonalne środowiska opiekuńczo-wychowawcze jest na 2431 miejscu (na 5571 książek) w kategorii prawo
• (wyprzedza ją Odpowiedzialność majątkiem wspólnym za zobowiązania cywilnoprawne współmałżonka)
• książkę oceniło 22 osób
• przeczytało 32, dodało do ulubionych 22
• ponad 22 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.81 na 10
• w sumie oceniło 23
oceny
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Rodzinne i instytucjonalne środowiska opiekuńczo-wychowawcze?

Encyklopedia autorów

Lofting Hugh 1886-1947 amerykański pisarz autor wieloczęściowej serii powieści dla dzieci o doktorze Dolittle - wspaniałym lekarzu, który kochał zwierzęta; pomysł na serię zrodził się z treści listów pisanych przez L. do dzieci w czasie I wojny świat.; m.in. Doktor Dolittle i jego zwierzęta (1920, wyd. polski 1934), Podróże doktora Dolittle (1922, wyd. polski 1936), Cyrk doktoraDolittle (1924, wyd. polski 1937) i in., wszystkie ilustrowane przez L.; ekranizacja.

Encyklopedia literatury

FRASZKA krótki i zwięzły utwór poet.r często o charakterze satyryczno-humorystycznym. Nazwa (z wł. frasca - drobiazg, głupstewko), zastosowana przez J. Kochanowskiego do pisanych po polsku utworów o konstrukcji epigramatu, przyjęła się i w dużej mierze zastąpiła w poezji pol. nazwę klas., niezupełnie też stanowiąc w swym rozwoju jej odpowiednik. Jak epigramat, mogła być f. utworem poważnym i żartobliwym, lirykiem erotycznym i refleksyjnym, obrazkiem obycz.- satyr, i wierszowaną anegdotą. Zalążkiem polskiej f. była rubaszna humorystyka Figlików Rejowych, kształt zaś dworski, lekki i wytworny, nadał jej Kochanowski. Do obu poetów nawiązywali liczni fraszkopisowie staropol., jak np. w XVI w. M. Pudłowski, J. Smolik, Anonim-Protestant, M. Sęp Szarzyń- ski, w XVII - D. Naborowski, H. Morsztyn, A. Władysławiusz, twórcy kręgu literaturysowizdrzalskiej (Jan z Kijan), czołowi poeci barokowi - J.A. i Z. Morsztynowie, W. Kochowski i nade wszystko W. Potocki w Ogrodzie, ale nie plewionym. Czasy oświecenia sprzyjały rozkwitowi f. dworskiej o treściach satyr.; uprawiał ją T.K. Węgierski, cenne jej okazy zawierają Bajki i przypowieści I. Krasickiego. Nie stronili od lapidarności f. wielcy poeci romant.: A. Mickiewicz, J. Słowacki, C. Norwid, czy A. Fredro, później np. F. Faleński. W dobie pozytywizmu i Młodej Polski, w związku z rozwojem prasy, f . pełniła rolę publicyst., spopularyzowała się jako forma satyry społ.-obycz. (Rodoć, J. Lemański, A. Nowaczyński, Boy), a w 20-leciu także polit. (J. Tuwim, Ś. Karpiński, J. Paczkowski, W. Rzymowski, P. Smolik). W literaturze Polski Lud. rozwijała się dalej gł. jako utwór satyr. (W. Brudziński, L.J. Kern, J. Minkiewicz, J. Prutkowski, A.M. Swinarski, K. Szpal- ski, j. Sztaudynger, M. Załucki, W. Zechenter), niekiedy o zabarwieniu aforystycznym (S.J. Lec).