Nieposłuszne dziecko. 8 kroków do poprawy zachowania

Nieposłuszne dziecko. 8 kroków do poprawy zachowania, Russel A. Barkley, 6.50

Każde dziecko od czasu do czasu sprawia problemy, ale w przypadku niektórych dzieci przybierają one tak chroniczną, a może i groźną postać, że nie sposób sobie poradzić z nimi za pomocą tradycyjnych środków wychowawczych. Jeśli zmagasz się z upartym lub wojowniczym dzieckiem, dzięki tej książce w końcu zrozumiesz swoją sytuację i dowiesz się, co możesz zrobić, aby ją zmienić. Książka bazuje na wieloletnim doświadczeniu dra Russella A. Barkleya, zdobytym podczas pracy z dziećmi i rodzicami. W prosty i przejrzysty sposób przedstawia przyczyny nieposłuszeństwa, symptomy rzeczywistego problemu oraz sposoby na jego rozwiązanie. Istotą opisanego w poradniku 8-stopniowego programu jest współpraca i konsekwencja, a także wprowadzanie zmian poprzez system oparty na pochwałach, nagrodach i łagodnych karach. Nie brakuje tu również praktycznych tabelek i kwestionariuszy. Nieposłuszne dziecko to książka, dzięki której zachowanie twojego dziecka wróci do normy, a twoje życie rodzinne przestanie być tak stresujące

Opis z okładki dodał użytkownik Antoni Sobuta

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> dziecko >> sposób >> życie >> czas >> praca

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Nieposłuszne dziecko. 8 kroków do poprawy zachowania jest na 1554 miejscu (na 12072 książek) w kategorii poradniki
• (wyprzedza ją Podążaj za swymi marzeniami)
• książkę oceniło 35 osób
• przeczytało 52, dodało do ulubionych 35
• ponad 35 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.50 na 10
• w sumie oceniło 37
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Nieposłuszne dziecko. 8 kroków do poprawy zachowania?

Encyklopedia autorów

Breza Tadeusz 1905-1970 prozaik, eseista, krytyk Urodził się w Siekieizyńcach na Wołyniu, w rodzinie ziemiańskiej. W1918 zamieszkał w Lublinie, a w 1924 w Poznaniu, gdzie ukończył gimnazjum. W 1925 zdobył nagrodę za wiersze w konkursie Uniwersytetu Poznańskiego. W 1926 wyjechał do Belgii, gdzie wstąpił do zakonu benedyktynów w St. Andre-lez-Bru-ges; jednak ostatecznie po trwającym półtora roku okresie nowicjatu nie został doń przyjęty. Po powrocie do kraju rozpoczął w 1928 studia filozoficzne na UW. W tym czasie zaczął publikować na łamach prasy szkice i recenzje literackie. W 1929-32 pracował jako dyplomata w Ambasadzie RP w Londynie (tam ukończył studia). Po rezygnacji z tej pracy, powrócił do Warszawy i podjął stałą współpracę jako krytyk z radiem. Publikował także szkice, felietony, reportaże oraz prozę na łamach "Kuriera Porannego" oraz pism literackich. W 1936 opublikował powieść psychologiczną^dam Grywałd. W czasie okupacji przebywał w Warszawie. W 1946 wydał powieść polityczną o Polsce lat 30. Mury Jerycha, a w 1949--50 jej socrealistyczny ciąg dalszy pt. Niebo i ziemia. Apologią Polski Ludowej były powieści Uczta Baltazara (1952) oraz Wpotrzasku (1955). W 1955-65 pracował jako dyplomata w Ambasadzie PRL w Rzymie i Paryżu. Antykościelną i antytotalitarną zarazem wymowę miały paraboliczne opowieści o Watykanie: Spiżowa brama. Notatnik rzymski (1960) oraz powieść Urząd (1960). Opublikował również dwa zbiory esejów i wspomnień: Notatnik literacki (1956) oraz Nelly (1970), a także wrażenia z pobytu na Kubie Listy hawańskie (1961). Zmarł w Warszawie,

Encyklopedia literatury

JAKUBOWSKI WOJCIECH ur. 1712 w Krakowskiem, zm. 3 XII 1784 w Warszawie, dyplomata, tłumacz, poeta. W 1734-54 w armii franc., następnie agent franc. tajnej służby dyplomatycznej, od 1755 przebywał w Polsce; od 1764 nieoficjalny charge daffaires, od 1773 takiż rezydent franc., 1780 otrzymał tytuł franc. marszałka polnego. Uczestnik obiadów czwartkowych, pisał wiersze okolicznościowe i refleksyjne (druk. os. i w "Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych"), tłumaczył m. in. S. Konarskiego (autor życiorysu w wyd. wierszy 1778); zasłynął przekł. La Fontaine'a Bajek Ezopa wybranych (1774). Z cennej źródłowo korespondencji J. wydano 1882 Listy do Jana Klemensa Branickiego.