Język polski, Most. Romantyzm - przewodnik, liceum

Język polski, Most. Romantyzm - przewodnik, liceum, Marzanna Leociak, 5.25

Jest to seria książek pomocniczych z języka polskiego dla uczniów szkół średnich. Kolejne tomy, z których każdy będzie poświęcony osobnej epoce historycznoliterackiej, przeznaczone są do samodzielnej lektury

Opis z okładki dodał użytkownik Karol Wieczerza

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> polski >> język >> szkoła >> tom >> seria

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Język polski, Most. Romantyzm - przewodnik, liceum jest na 8064 miejscu (na 11043 książek) w kategorii nauka (szkolnictwo)
• (wyprzedza ją Wesoła szkoła i przyjaciele - wyprawka, część 1, klasa 2, szkoła podstawowa)
• książkę oceniło 18 osób
• przeczytało 28, dodało do ulubionych 18
• ponad 18 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.25 na 10
• w sumie oceniło 19
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Język polski, Most. Romantyzm - przewodnik, liceum?

Encyklopedia autorów

Drozdowski Bohdan urodzony 1931 poeta, prozaik, dramatopisarz, publicysta, tłumacz Urodził się w Kosowie Poleskim. Po powrocie z niemieckiego obozu pracy był tokarzem, następnie dziennikarzem, między innymi w redakcji "Życia Literackiego", potem ukończył polonistykę (UJ) i współpracował ze "Współczesnością" oraz "Miesięcznikiem Literackim". W 1972-1986 był redaktorem naczelnym "Poezji". Jako poeta debiutował na łamach "Życia Literackiego" w "Prapremierze pięciu poetów" (grudzień 1955). Poezja Drozdowskiego była początkowo wyrazem buntu młodego poety partyjnego przeciw odstępstwom od ideologii, następnie nawiązywał do dyskursywnej poezji zaangażowanej i tradycji humanistycznej. Ogłosił tomy wierszy: Jest takie drzewo (1956), Moja Polska (1957), Południe i cień (1960), Skarga do syna (1962), Piołun (1970), Wybór. Poezje 1950-1972 (1974), Poezje wybrane (1974), Opór (1978). Najważniejsze dramaty: Utwory dramatyczne (1968, tu najważniejszy Kondukt, wyst. 1961), Hamlet 70 (druk w "Dialogu" 1970); proza, m.in. Arnhem - ciemne światło (1968) i Stare srebra (1973), ponadto wiele tomów reportaży, publicystyki i szkiców literackich, a także przekłady z j. angielskiego (między innymi dramatów Szekspira),

Encyklopedia literatury

MYŚLI NIEUCZESANE cykl aforyzmów S. J. Leca, druk. od 1954 w kilku czasopismach (m. in. w "Przeglądzie Kult." i "Dialogu"), wyd. os. w Krakowie 1957 (wyd. 6 rozsz. t. 1-2 1977). Pisarz ożywił gatunek lit. o tradycjach dawnych i szacownych ( sentencja), ale w literaturze pol. występujący dość rzadko. Jego aforystyka, powstająca w okresie przewartościowań filoz. i polit. jest jako zjawisko intelektualne wyrazem protestu przeciw myśleniu dogmatycznemu, zagrożeniu jed nostki przez zbiorowość i wyobcowane formy władzy. M.n. reprezentują postawę filoz. wątpienia i krytycyzmu wobec biernie przyjmowanych schematów myślowych, w wielu aforyzmach dochodzi do głosu refleksja - melancholijna, żartobliwa, ironiczna - zarówno n.t. ponadczasowej natury człowieka, jak psychologii współcz. obyczaju, konwencji artyst., towarzyskich, erotycznych. Operując celnie paradoksem, żartem, ciętym dowcipem, aluzją, grą słów, konceptem językowym i poet., wieloznacznością obiegowych sloganów, Lec osiągnął w swej aforystyce wysoki poziom artyst. oryginalności. M.n. wzbudziły zainteresowanie w wielu krajach, a ich rozgłos wyraził się w licznych, często wznawianych przekł. na niem. (1959-76 5 os. wyborów w tłum. K. Dedeciusa), ang., słowac., hol., wł., serb.-chorw., szwedz., czes., fiń., bułg., hiszpański.