Język niemiecki, Profi 1 - podręcznik, klasa 1, szkoła zawodowa

Język niemiecki, Profi 1 - podręcznik, klasa 1, szkoła zawodowa, Roland Dittrich, Barbara Kujawa, Małgorzata Multańska, 6.21

Część pierwsza jest skierowana do uczniów rozpoczynających nauke języka. Celem 2 - częściowej serii jest doprowadzenie uczniów do opanowania języka niemieckiego na poziomie A 1 określonym przez Radę Europy w dokumencie Europejski system opisu kształcenia językowego, czyli zapewnienie minimum komunikacji w sytuacjach życia codziennego oraz typowych sytuacjach życia zawodowego w Niemczech albo innym kraju niemieckojęzycznym, z uwzględnieniem aspektu interkulturowego

Opis z okładki dodał użytkownik Piotr Subocz

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Nasi użytkownicy polecają podobnie piszących autorów:

Statystyki

• Język niemiecki, Profi 1 - podręcznik, klasa 1, szkoła zawodowa jest na 2713 miejscu (na 11043 książek) w kategorii nauka (szkolnictwo)
• (wyprzedza ją Program nauczania języka polskiego dla klas 1-3, gimnazjum)
• książkę oceniło 24 osób
• przeczytało 32, dodało do ulubionych 24
• ponad 24 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.21 na 10
• w sumie oceniło 25
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Język niemiecki, Profi 1 - podręcznik, klasa 1, szkoła zawodowa?

Encyklopedia autorów

Mendćle Mojcher Sforim właśc. Szalom Jakub Abramowicz 1835-1917 żydowski pisarz tworzący w językach hebrajski i jidysz, jeden z trzech (obok I.L. Pereca i Sz. Ra-binowicza) wybitnych twórców nowoczesnej literatury żyd urodzony na Białorusi, otrzymał tradycyjne wykształcenie rei.; ogłaszał popularnonaukowy dzieła hebr. (To-ledot haTewa t. 1-3 1862-73) oraz w jidysz (Der niclecher kalendar 1875-85); tworzył adaptacje literatury tradycyjnej (Zemirot Israel 1875, Perek Szira 1875); utwory prozą w języku hebrajski i w jidysz: HaAwot wehaBanim (1868), Dos klejne menczele (1864), Doswinczfingerl (1865), Fiszke der krumer (1861), Szkapa (1873, wyd. polski 1886), Judei (1875), Podróże Beniamina Trzeciego (1878, przeróbka polski 1885 Donkiszot żydowski, wyd. polski 1990), Beseter raam (1886) i in.; ukazując życie społeczności żydowski w zwierciadle satyry, propagował idee żydowski oświecenia, jednak z czasem ton jego krytyki złagodniał, do głosu doszły sympatia i zrozumienie; zmiana ta znalazła odbicie w twórczości 1. 90. XX w., kiedy powrócił do niektórych powieści jidysz, opracowując ich nowe wersje po hebr.; kilka lat przed śmiercią pisarza ukazała się edycja dzieł zebranych (t. 1-3 hebr., 1.1-16 jidysz, 1911--13).

Encyklopedia literatury

ŁASZCZ MARCIN ur. 11 XI 1550 w Kaliszu, zm. 24 V 1615 w Krakowie, polemista rei., dramaturg; jezuita. Syn rzemieślnika, kształcił się w Kaliszu i Wilnie; 1576-88 prefekt szkół i kaznodzieja w Pułtusku, Poznaniu i Jarosławiu; 1588-93 rektor kolegium w Lublinie; 1593-1600 kaznodzieja w Wilnie i Krakowie; od 1601 przełożony domów w Toruniu i Krakowie. Jeden z cenzorów Biblii w przekł. J. Wujka; autor kilkunastu dzieł polemicznych skierowanych przeciw innowiercom (Pogrom lewartowski 1592, Summariusz prawdy katolickiej 1607, Mesjasz ariański, to jest że pan Moskorzewski... takiego Chrystusa wyznaje, jakiego Mahomet w Alkoranie tureckim 1612), wydawanych pod różnymi pseud., oraz sztuk wyst. w Pułtusku 1576-79 (m. in. O Drzewie Żywota 1578).