Świat muzyki. Zeszyt ćwiczeń. Gimnazjum

Świat muzyki. Zeszyt ćwiczeń. Gimnazjum, Wacław Panek, 5.37

Zeszyt ćwiczeń Wacława Panka to bardzo potrzebne uzupełnienie podręcznika ''Świat muzyki''. Zamieszczono w nim wiele interesujących ćwiczeń. Zeszyt nawiązuje do treści zawartych w podręczniku, daje możliwość utrwalenia, usystematyzowania i sprawdzenia wiedzy. Zadania te dotyczą problematyki historycznej i teoretycznej muzyki oraz jej związków z innymi sztukami pięknymi. Są tu również zadania odwołujące się do słuchanej muzyki. Ciekawie opracowane krzyżówki (również ich rozwiązania graficzne), związane z poszczególnymi epokami, pomysłowe rebusy i inne zadania na pewno zainteresują i zainspirują gimnazjalistów

Opis z okładki dodał użytkownik Maja Młodawska

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Świat muzyki. Zeszyt ćwiczeń. Gimnazjum jest na 7755 miejscu (na 11749 książek) w kategorii nauka (szkolnictwo) muzyka
• (wyprzedza ją Connections 2. Students book)
• książkę oceniło 19 osób
• przeczytało 27, dodało do ulubionych 19
• ponad 19 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.37 na 10
• w sumie oceniło 20
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Świat muzyki. Zeszyt ćwiczeń. Gimnazjum?

Encyklopedia autorów

Zawistowska Kazimiera z domu Jasieńska, pseud. Ira Ira 1870-1902 poetka Urodziła się w Rasztowcach na Podolu, odebrała wykształcenie domowe. W młodości przebywała we Włoszech i Szwajcarii. Po powrocie poślubiła Stanisława Jastrzębca-Zawistowskiego, bogatego ziemianina. Zamieszkała w Supranów-ce na Podolu, kilkakrotnie wyjeżdżała do Lwowa i Krakowa, korespondowała z Z. Przesmyckim-Miriamem. Zmarła nagle w Krakowie, niektórzy sugerowali śmierć samobójczą. Już po śmierci ukazały się Poezje z przedmową Miriama.

Encyklopedia literatury

KRIDL MANFRED ur. 11 X 1882 we Lwowie, zm. 4 II1957 w Nowym Jorku, historyk i teoretyk literatury, edytor. Wychowanek Uniw. Lwow. gdzie 1902-06 był słuchaczem R. Piłata i J. Kallenbacha, ponadto E. Porębowicza (romanistyka) i K. Twardowskiego (filozofia), uzupełniał studia we Fryburgu szwajc. i Paryżu. W 1907-14 i po 1918 pracował jako nauczyciel gimn. w Warszawie. Habilitowany 1921 na UW, od 1929 prof. literatur słow. na uniw. w Brukseli, 1932-39 prof. historii literatury pol. USB w Wilnie; czł. TNW (od 1911). Od 1908 współpracował z czasopismami, prowadząc stałe działy recenzji lit.-nauk.: przed 1914 w mies. "Książka" i "Biblioteka Warsz.", po wojnie w "Pamiętniku Lit." (1933-38 czł. zespołu red.), "Przeglądzie Warsz.", "Przeglądzie Współcz.", "Wiadomościach Lit." i w Roczniku Lit. (sprawozdania z prac teoret.- lit. 1933-37); 1936-39 redagował w Wilnie serię Z Zagadnień Poetyki (6 t.), wokół której skupił młodych, nowatorsko nastawionych badaczy (zwł. księga zbiór. Prace ofiarowane Kazimierzowi Wóycickiemu, wyd. 1937 z jego przedm.). W 1940 przedostał się do Belgii i nast. do Stanów Zjedn.; początkowo wykładał literaturę pol. w Smith College w Northhampton (Mass.), 1948 na uniw. Columbia w Nowym Jorku objął katedrę historii literatury pol. ufundowaną przez rząd PRL. Wychował grono polonistów amerykańskich. K. czynny był również w życiu polit.: w młodości należał krótko do II Proletariatu i PPS w Galicji, 1938 działał jako prezes Klubu Demokr. w Wilnie i członek władz Stronnictwa Demokratycznego.Znany najpierw z tradycyjnie filologicznych prac o Mickiewiczu i Słowackim (Mickiewicz i Lamennais 1909, Antagonizm wieszczów 1925), a zwł. dzięki nowatorskiemu podręcznikowi Literatura polska wieku XIX (cz. 1-5 1925-33, wyd. skróć. t. 1-3 1933-34), używanemu w nauczaniu szkolnym i uniw., z czasem zajął się metodologią badań literackich. Zainteresowania te ujawnił już w zbiorze studiów Krytyka i krytycy (1923), w którym sformułował postulat unaukowienia krytyki lit. i jej metodol. zbliżenia do historii literatury, a w pełni rozwinął po 1932 jako inspirator i patron nowej szkoły literaturoznawczej. W rozprawach Przełom w metodyce badań literackich (" Przegląd Współcz." 1933), Podstawy nauki o literaturze (referat na Zjeździe Hist.lit. im. Krasickiego we Lwowie 1935, druk. "Pam.Lit." 1936), a przede wszystkim we Wstępie do badań nad dziełem literackim (1936) przedstawił założenia swej metody (zw. estetyczną, później integralną), wypracowany w nawiązaniu do koncepcji ros. szkoły formalnej i częściowo R. Ingardena. Przeciwstawiając się dotychczasowym (zwł. pozytywistycznym) tradycjom uprawiania nauki o literaturze, formułował plan badań ergocentrycznych, skupionych na strukturze i swoistych właściwościach językowo- artystycznych samego dzieła lit", nie zaś na jego uwarunkowaniach społ. i psychol.-biogr. czy funkcjach ideologiczno-mo- ralnych. Oddziałał silnie na całą generację badaczy literatury, wówczas studentów USB i UW, budząc jednocześnie liczne i długotrwałe polemiki teoret. (najostrzej występował przeciw koncepcjom uczonego S. Kołaczkowski w art. Bilans ,restetyz- mu", "Marchołt" 1937); dzieje sporu przedstawił K, po latach w szkicu Boje Warszawy i Wilna o nową naukę w literaturze ("Pam.Lit." 1957 z. 2). Częściową realizacją własnych postulatów metodol. były studia K. z lat 1929-35 (m. in. o Panu Tadeuszu, Norwidzie, Wyspiańskim, Berencie) wyd. w zbiorze W różnych przekrojach (1939), zarys Poezja polska w latach 1795-1863 wyd. w zbiór. Dziejach literatury pięknej w Polsce PAU (cz. 2 1936), ang. studium o lirykach Słowackiego (1958, wersja pol. w Roczn. Hum. KUL 1958). Jako edytor K. uczestniczył w wydaniu Dzieł Mickiewicza (t. 1-20 1929), upamiętnio nym "antybrązowniczą" przedmową T. Boya-Żeleńskiego, Dzieł Słowackiego (t. 1-24 1930-31) z L. Piwińskim, opracował też edycję Pana Tadeusza (1934), która wzbudziła kryt. wystąpienie S. Pigonia, 2 t. Dzieł Orkana (1938), powieści poet. Słowackiego w serii BN (1921), kilka jego utworów z autografów. Za granicą doprowadził do wydania dwóch cennych antologii: Polska myśl demokratyczna w ciągu wieków (wyd. ang. Londyn 1943, wyd. pol. Nowy Jork 1945) i An Anthology of Polish Literature (1957), współredagował księgę zbiór. Adam Mickiewicz Poet of Poland (1951). Jego Literatura polska na tle rozwoju kultury (1945, wyd. ang. 1956), trzykrotnie wznawiana, długo służyła slawistom amer. jako podręcznik uniw. i źródło wiedzy o Polsce.