Zacisza Gwiazd

Zacisza Gwiazd, Magdalena Pawlicka, 5.81

Bardzo trudno dotrzeć do autentycznej prywatności Gwiazd, do ich domów, do poznania ich najbliższych. "Zacisza Gwiazd" to osobista relacja autorki z tych spotkań. Magdalena Pawlicka jak absolutnie nikt inny - odwiedziła domy kilkudziesięciu Gwizad, poznała ich najbliższych, poznała ich prywatne sekrety i pamiątki. Potrafiła namówić ich do zwierzeń, pokazać jak odnodszą się do swych najbliższych i jak najbliżsi odnoszą sie do nich oraz nakłonić do pokazania miejsc, których nie pokazują nikomu

Opis z okładki dodał użytkownik Oliwia Marciniec

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> poznać >> dom >> miejsce >> bardzo >> autorka

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Zacisza Gwiazd jest na 2179 miejscu (na 4639 książek) w kategorii literatura faktu
• (wyprzedza ją Kobieta na zakręcie. Prawdziwe historie w rozmowach Anny Maruszeczko)
• książkę oceniło 33 osób
• przeczytało 46, dodało do ulubionych 33
• ponad 33 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.81 na 10
• w sumie oceniło 34
oceny
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Zacisza Gwiazd?

Encyklopedia autorów

Aksenfeld Izrael 1787-1866 żydowski prozaik i dramatopisarz tworzący w języku jidysz urodzony w Polsce, mieszkał w Odessie; początkowo zwolennik chasydyzmu, z czasem propagator żydowski oświecenia; autor około 30 realistycznych powieści i sztuk z życia Żydów, ośmieszających między innymi chasydzką obyczajowość i zacofanie; z powodu antychasydzkich tonów zdołał opublikować za życia jedynie sztukę Der erszter jidiszer rekrut (1861) oraz powieść Dos szterntichl (1861); wiele jego utworów zaginęło, reszta ukazała się dopiero po śmierci, między innymi sztuka Di genarte welt (1870).

Encyklopedia literatury

KRZEMIENIECKA LUCYNA pierwotne nazwisko Wiera Zeidenberg, tir. 11 V 1907 w Warszawie, zm. 22IX1955 tamże, autorka licznych utworów dla dzieci. Studiowała polonistykę i romanistykę na UW. Działalność lit. rozpoczęła 1926 na łamach "Głośu Prawdy". Nawiązała kontakt z Kwadrygą, brała udział W spotkaniach autorskich organizowanych przez tę grupę. Zainteresowana jednak twórczością dla dzieci wkrótce się jej poświęciła. W okresie 20-lecia drukowała utwory w "Płomyczku", "Słonku", i in. pismach tego typu. Okupację przetrwała w Warszawie, a powstanie w bliskich jej okolicach, 1945-48 mieszkała w Łodzi. Po powrocie do Warszawy współpracowała z Teatrem "Baj", pol. radiem i pismami dziecięcymi. Ulubioną formą lit. K. były krótkie opowiadania fantast. pisane prozą rymowaną. Wydała kilkadziesiąt zbiorów wierszy, bajek, opowiadań oraz obrazów scen. (dla teatru kukiełkowego). Do najpopularniejszych należą: Bajdy ciotki Adelajdy (1932), Cudowne okulary (1932), Historia cała o niebieskich migdałach (wyd. i wyst. 1935), Z przygód krasnala Hałabały (1938), O tym jak się rzep do psiego ogona przyczepił (1951), Słomkowy łańcuszek (1952, do 1977 8 wydań), O czym cyka świerszcz z kąęika (1954). Otrzymała nagrodę m. Warszawy (1950) i nagrodę prezesa Rady Ministrów (1952).