Saga rodu Klaptunów

Saga rodu Klaptunów, Kazimierz Wiśniak, Maciej Wojtyszko, 6.16

Saga rodu Klaptunów" to pełna paradoksalnego humoru autora "Bromby i innych" powiastka filozoficzna z życia utopców, rusałek, chochlików i dziwożon. Napisana w formie kroniki jest swoistym traktatem antydydaktycznym okraszonym zabawnymi antymorałami. Mieszkańcy wód rzeki Chlipawki i jej okolic z pokolenia na pokolenie przekazywali rodowe opowieści i mądrości, które spisał wreszcie ku pamięci prawnuk Eryk. Z klaptunowej kroniki można dowiedzieć się dlaczego prautopiec Zenobi poczuł wolę latania, która z bliźniaczek Klaptunówien jest bardziej blaśniawa oraz po czym poznaje się prawdziwego utopca - poetę. Zaś w rodowych portretach Klaptunów pędzla (czy raczej pióra) Kazimierza Wiśniaka można się dopatrzyć niejednego

Opis z okładki dodał użytkownik Mateusz Tokarski

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Saga rodu Klaptunów jest na 7163 miejscu (na 20819 książek) w kategorii literatura dla dzieci i młodzieży
• (wyprzedza ją Podróż Teo)
• książkę oceniło 52 osób
• przeczytało 58, dodało do ulubionych 52
• ponad 52 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.16 na 10
• w sumie oceniło 54
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Saga rodu Klaptunów?

Książki podobne, najlepiej ocenione

Encyklopedia autorów

Brazdźionis Bernardas 1907-2002 litewski poeta od 1944 w USA; już pierwszy zbiór poezji Amźinas żydas (1931) ujawnił typowe dla jego twórczości wątki rei., katastroficzne i eschatologiczne; tematyka biblijny oraz brak nadziei na uratowanie Europy przed zbliżającą się wojną są szczególnie wyraźne w tomikach wierszy Krintanćios źvaigżdes (1933), Żenklai ir stebuklai (1936), Kunigaiksćiii miestas (1939); do tej problematyki B. nawiązuje również w pisanych na uchodźstwie wierszach ze zbiorów: Svetimi kal-nai (1945), Siaures paśvaiste (1947), Didźioji kryźkele (1953), Vidudienio so-dai (1961); oprócz troski o losy Europy pojawiają się tu też tematy martyrologicz-ne, los narodu litewski rozproszonego po Syberii; B., w którego poezji rozbrzmiewał głos niepodległej Litwy, odegrał ogromną rolę w okresie odrodzenia nar. Litwinów, zwłaszcza dzięki tomikowi Per pasauli keliauja źmogus (1943).

Encyklopedia literatury

KNOBELSDORF, Knobelsdorli, EUSTACHY zw. Ałliopa- gus, ur. 20 VIII 1519 w Lidzbarku Warm., zm. 11 VI 1571 we Wrocławiu, poeta. W 1536-44 studiował w Niemczech i Francji; zetknął się wtedy m. in. ź Lutrem, Melanchtonem, J. Rhetykiem. Podczas studiów i po powrocie do kraju korzystał z poparcia J. Dantyszka; piastował wysokie godności, m. in. w kapitułach warm. i wrocł., 1548 posłował na sejm piotrkowski. Jego utwory poet., m. in. De bello Turcico elegia (Witten- berga 1539), Ad Joannem Dantiscum Lovanii descriptio ele- giaco carmine (Lowanium 1542), poemat Lutetiae Parisiorum descriptio (Paryż 1543, wyd. 2 1591), epicedia poświęcone Zygmuntowi I i Dantyszkowi, pisane piękną humanist. łaciną, o starannej budowie metrycznej, wzorowane były m. in. na Owidiuszu.