Pojedynek detektywów

Pojedynek detektywów, Jurgen Banscherus, 5.51

Jak rozpoznać Kwiatkowskiego? po niebieskiej czapce z czerwona literą "K" oraz nieodłącznych gumach do żucia Carpenters. Ale nagle pojawia się identycznie wygladający, na dodatek całkiem nieźle sobie radzący prywatny detektyw. Czyżby to sobowtór Kwiatkowskiego? W końcu musi dojść do pojedynku detektywów

Opis z okładki dodał użytkownik Maja Kurdziel

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Pojedynek detektywów jest na 16502 miejscu (na 20819 książek) w kategorii literatura dla dzieci i młodzieży
• (wyprzedza ją Poznajmy liczby. Wielka scena z nalepkami)
• książkę oceniło 58 osób
• przeczytało 84, dodało do ulubionych 58
• ponad 58 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.51 na 10
• w sumie oceniło 59
oceny
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Pojedynek detektywów?

Encyklopedia autorów

Garfeinowa-Garska Malwina z domu Posner, pseud. Maija Zabojecka Zabojecka Marja 1871-1937 powieściopisarka, publicystka, tłumaczka Urodziła się w Kucharach w okolicach, Płońska. Rozpoczęła naukę na pensji, potem uczęszczała na tajne komplety "uniwersytetu latającego". W 1892 wyszła za mąż za adwokata Garfein-Garskie-go, brała udział w ruchu niepodległościowym i socjalistycznym. Działała też w ruchu kobiecym, zakładała prywatne kursy żeńskie, była współzałożycielką "Czytelni dla kobiet", ponadto współpracowała z czasopismem "Ogniwo" (redaktorami byli: jej brat Stefan Posner i Ludwik Krzywicki). Zostało ono jednak zamknięte w 1905 ze względu na powiązania z PPS. Wkrótce ukazała się jej powieść Gromnice (1907), a następnie Poślubieńcy buntu (1908). Później wydała jeszcze pierwszą część eseju Powieść o duszy polskiej. Ojcowie (1912), drugiej części nie ukończyła. Przed śmiercią mieszkała w Łodzi. Swoje utwory, artykuły i przekłady zamieszczała w czasopismach: "Dziennik Krakowski", "Głos", "Izraelita", "Myśl", "Naprzód". Zmarła w Krakowie,

Encyklopedia literatury

GÓRKA LAURENTY ur. w 1671 we Lwowie, zm. 10IV 1737 w Wiatce, pisarz ukr., biskup. Uczeń kolegium mohylańskie- go, nast. tamże prefekt i prof. poetyki. Piastował szereg cerkiewnych godności w Kijowie, Astrachaniu, Riazaniu i Wiatce, gdzie założył seminarium. Autor podręcznika poetyki Idea artis poeseos (1707) oraz szkolnego dramatu o tematyce bibl. Iosif patriarcha (1708). Był dobrym znawcą literatury pol.; w swej poetyce cytował i omawiał utwory J. i P. Kochanowskich, M.K. Sarbiewskiego, S. Niewieskiego, S. Twardowskiego; zamieścił tu również własne próby poet. w jęz. polskim.