Dziewczynka o długich stopach

Dziewczynka o długich stopach, Beatrice Masini, 6.60

Marta na osiem lat i bardzo dłuuuugie stopy. Podobne do łyżew albo nawet do niedużych nart. Z takimi stopami nie można robić niektórych rzeczy, na przykład tańczyć, ale można ich używać na wiele innych sposobów, o czym dowiedziała się podczas swojej ucieczki. A wszystko przez rodziców, którzy nierozważnie zdecydowali, że należy skrócić jej stopy

Opis z okładki dodał użytkownik Zofia Szleja

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> wiele >> sposób >> lato >> można >> bardzo

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Dziewczynka o długich stopach jest na 2087 miejscu (na 20819 książek) w kategorii literatura dla dzieci i młodzieży
• (wyprzedza ją Przygody Mobika)
• książkę oceniło 48 osób
• przeczytało 70, dodało do ulubionych 48
• ponad 48 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
1 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.60 na 10
• w sumie oceniło 49
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Dziewczynka o długich stopach?

Encyklopedia autorów

Zijada Majj 1886-1941 arabski poetka, pisarka i tłumaczka z Palestyny od 1908 przebywała w Kairze, prowadziła salon lit.; publikowała w czasopiśmie „al-Mah-rusa"; autorka tomów poezji w języku fr. (Fleurs de reve 1911) i arab. (Ghajat al-haja 1921, Kalimat wa-iszarat 1922, Zulumat wa-aszi'a 1929), biografii dwóch działaczek arab. Bahisat al-Badija (1920), Warda al-Jazidżi (1924) i poetki A 'isza at-Tajmur (1926); podejmowała tematykę społ., walczyła o równouprawnienie kobiet arabski

Encyklopedia literatury

KALINA ilustr. tygodnik (okresowo dwutygodnik) lit.-artyst. i dydakt. poświęcany sprawom kobiecym i wychowaniu młodzieży, wyd. w Krąkowie 1866-70. Faktycznymi red. byli: M. Bałucki i A. Szczepański. Od 1869 wydawcą i red. był S. Gralichowski, obok A. Dawidowicza jako "kierującego redakcją". Przeznaczenie pisma decydowało w znacznej mierze o jego zawartości)lit., podporządkowanej problematyce wychowania. Obliczej ideowo-literackie kształtowało się w zależności od kierujących redaktorów: za Bałuckiego i Szczepańskiego było niezależnym politycznie periodykiem demokraty- czno-liberalnym, walczyło z atmosferą apatii, przygnębienia i urazem klęski 1863 w literaturze i sztuce (Bałucki w obrazach powstańczych, Szczepański w rozprawie o malarstwie Grottgera). Pod red. Grałichowskiego i Dawidowicza pojawiła się w K. orientacja pozytywist. (Bałucki, Cz. Pieniążek). Współpracownikami byli: A. Asnyk, W. Bełza, K. Gliński, M. Ilnicka, W. Koziebrodzki, J. Narzymski, W. Ordon, J. K. Turski i inni. Gł. współpracownik działu kryt. W. Olendzki z okazji pierwszych inscenizacji dramatów Słowackiego w Krakowie prowadził rozrachunek z kultem poety, głoszonym wcześniej na łamach K. przezj Bałuckiego.