Statystyki

• Nowele i opowiadania jest na 4252 miejscu (na 29592 książek) w kategorii Literatura piękna klasyka polska literatura współczesna polska nauka (szkolnictwo)
• (wyprzedza ją Habitations of World)
• książkę oceniło 924 osób
• przeczytało 1220, dodało do ulubionych 924
• ponad 924 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 2 osoby
2 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.03 na 10
• w sumie oceniło 970
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Nowele i opowiadania?

Encyklopedia autorów

Chansa al-, właśc. Tumadir bint Amr VII w. najsłynniejsza poetka staroarab., z plemienia Sulajm świadek triumfu islamu, którego doktrynę przyjęła; mistrzyni elegii (marsijja) poświęconych pamięci braci i synów poległych w walkach międzyplemiennych; jej poezja odznacza się mistrzostwem języka, obrazów poet., wyraża ból, rozpacz i gniew; Diwan al--Chansa w opracowaniu Karama al-Busta-niego; polski przekład w: J. Danecki, Poezja arabska. Wiek VI-XIII (1997). bmp Chanson de Roland Pieśń o Rolandzie. Chapman George (około 1559-1634), angielski poeta i dramatopisarz epoki elżbietań-skiej, tłumacz; przyjaciel —► Ch. Marlo-we'a; autor hymnów (The Shadow of Night 1594) i melodramatycznych sztuk, osadzonych w realiach hist. Francji, w konwencji tragedii „krwawej zemsty" (Bussy d'Ambois 1607, The Revenge of Bussy d 'Ambois 1613); pisał też komedie wzorowane na „komedii humorów" B. Jon-sona (An Humorous Days Mirth 1599, AU Fools 1605, Monsieur d'Olive 1606, The Gentleman Usher około 1606); dokonał pierwszego angielski przekładu Iliady (1598-1611) i Odysei (1614-15) Homera; tłumaczył też Hezjoda, Juwenalisa i F. Petrarkę.

Encyklopedia literatury

CARMEN MAURI łac. poemat epicki o losie woj. Piotra Włostowica, oślepionego 1145 z rozkazu Władysława II. Powstał prawdop. w 2 poł. XII w. w klasztorze benedyktyńskim Św. Wincentego we Wrocławiu; istnieje wszakże pogląd przesuwający powstanie utworu dopiero na w. XV. Poemat nie zachował się w tekście oryginalnym (rkps, poświadczony jeszcze 1520, zaginął zapewne 1529), treść jego, a miejscami i dosłowne brzmienie znane jest z powst. 1506-15 też we Wrocławiu Kroniki o Piotrze Właście, zbioru wypisów z różnych źródeł, m. in. z owego C.M. Akcentem końcowym poematu jest bunt rycerstwa małopol.-śl. mszczącego krzywdę Piotra. Wyrazista kompozycja i barwność epizodów upowszechniła temat; podjęli go m. in. T. Lenartowicz (Słówko o Piotrze Duńczyku w zbiorze Ze starych zbroić 1870), J.I. Kraszewski (Historia prawdziwa o Petrku Właście 1878), K. Damrot (Piotr Dunin, wojewoda wrocławski, w tomie Z niwy śląskiej 1893), A. Gruszecka-Nitschowa (Nadjeziorem 1921), J. Iwaszkiewicz (Czerwone tarcze 1934), S. Helsztyński (Kronika Maura 1973).