Edukacja informatyczna w polskim szkolnictwie podstawowym i gimnazjalnym w latach 1990-2007

Autor: Agata Waszek

Edukacja informatyczna w polskim szkolnictwie podstawowym i gimnazjalnym w latach 1990-2007, Agata Waszek, 5.78

Autorka podjęła się trudu uporządkowania dostępnych materiałów dotyczących edukacji informatycznej w polskim szkolnictwie podstawowym i gimnazjalnym zarówno w ujęciu historycznym, jak i na drodze pogłębionych analiz i opisów interpretacyjnych ukierunkowanych na interesujący obszar przemian w sferze tzw. cywilizacji bitowej. Cenne są także doświadczenia dydaktyczne jako nauczyciela informatykina różnych poziomach nauczania uczniów i nauczycieli, które ujawniają się w postaci celnych interpretacji niektórych dokumentów dotyczących rozwoju edukacji informatycznej w Polsce. Z recenzji wydawniczej prof. zw. dr. hab. Kazimierza Wenty

Opis z okładki dodał użytkownik Jakub Rączka

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Edukacja informatyczna w polskim szkolnictwie podstawowym i gimnazjalnym w latach 1990-2007 jest na 5814 miejscu (na 19975 książek) w kategorii informatyka nauka (szkolnictwo) języki obce (nauka języków)
• (wyprzedza ją Windows 95 od środka)
• książkę oceniło 13 osób
• przeczytało 20, dodało do ulubionych 13
• ponad 13 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.78 na 10
• w sumie oceniło 14
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Edukacja informatyczna w polskim szkolnictwie podstawowym i gimnazjalnym w latach 1990-2007?

Encyklopedia autorów

Łaski Jan łac. Joannes Lascius 1499-1560 pisarz reformacyjny, tłumacz, mecenas kultury Urodził się w Łasku koło Sieradza, bratanek prymasa Jana Łaskiego, kodyfikatora statutów polskich. Studiował za granicą, odwiedził różne miejsca Europy, zwłaszcza Bazyleę, gdzie odkupił bibliotekę Erazma, pozwalając mu dożywotnio z niej korzystać. Od 1539 przeszedł na stronę kalwinów; działał za granicą, prześladowany przez katolików i luteran. W kraju osiadł po 1556, działał na rzecz zjednoczenia wyznań reformowanych. Zmarł w Pińczowie i tam został pochowany. Należał do grona tłumaczy Biblii brzeskiej (1563). Opracował katechizm w wersji szerszej i skróconej (Ca-techismus maior, 1551; Catechismus minor, 1554). Pozostawił obfitąkoresponden-cję (między innymi z Zygmuntem Augustem, Me-lanchtonem, Erazmem, Kalwinem),

Encyklopedia literatury

ANHELLI, poemat J. Słowackiego, powst. wiosną 1837 w orm. klasztorze Betcheszban w górach Libanu, red. ostateczna we Florencji, wyd. 1838 w Paryżu, dedykowany spotkanemu na Wschodzie S. Hołyńskiemu. Inspirowany przeżyciami rei. w Ziemi Św. (zwł. u grobu Chrystusa), stanowipoet. replikę na -" Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego, do których nawiązuje stylizacją na prozę biblijną. W przeciwieństwie do Mickiewicza, proklamującego ,,pielgrzymstwo" duszą narodu i wyznaczającego mu przewodnią rolę w walce o wolność ludów, Słowacki oceniał wówczas emigrację bardzo surowo; nie tylko odmawiał jej szczególnej misji w dziejach narodu i ludzkości, ale uznawał za niezdolną w ogóle do czynu wyzwoleńczego i skazaną na zagładę wraz z całym pokoleniem, nieodwracalnie porażonym klęską. Dzień zmartwychwstania wprawdzie nadejdzie i naród zostanie wskrzeszony w nowej, odrodzonej postaci, wolnej od obciążeń przeszłości, jednakże chwili tej nie doczekają ani współcześni poety, ani on sam.A. jest utworem symbolicznym; symboliczną treścią nasycił poeta wszystkie jego elementy: osoby, zdarzenia, wypowiedzi, a także scenerię - Sybir, obraz doli narodu na wygnaniu, nie tylko zesłańców, ale i emigracji. Emigranci, początkowo zgodnie budujący wspólny dom, rozdarci wkrótce na zwalczające się trzy gromady: arystokratów, demokratów i zwolenników księdza Bonifata (tj. Mickiewicza), ulegają ostatecznie samozagładzie moralnej i fizycznej. Spośród nie skłóconych jeszcze wygnańców Szaman, wódz i kapłan syberyjskich tuziemców, wybiera młodzieńca czystego serca, bohatera tyt., i w dantejskiej wędrówce po Syberii, krainie cierpienia, wprowadza, jako przewodnik i inicjator, w przeznaczoną mu rolę ofiary za ogół na wzór ofiary Chrystusa; jednakże nie odkrywa przed Anhellim sensu tej ofiary. Toteż po śmierci Szamana, zabitego przez pijaną tłuszczę emigrantów, i pokutującej zbrodniarki Ellenai, jedynej swej towarzyszki, bohater umiera w samotności i bezbrzeżnym smutku, nie osłodzonym nadzieją na odmianę losów ojczyzny. Strzegąca umarłych anielica Eloe (rodem z poematu A. de Vigny'ego Źloa 1824) nie pozwoli obudzić go pojawiającemu się w zakończeniu rycerzowi, który obwieszcza ,,czas żywota dla ludzi silnych" i wzywa do zrywu rewol. (trzy ogniste litery na chorągwi rycerza objaśnił sam poeta jako ,,lud"). Myśl przewodnia poematu, o którym autor powiedział, że wymaga "popracowania imaginacją własną nad każdym frazesem", była przedmiotem różnorodnych interpretacji (m. in. A. Małeckiego, M. Zdziechowskiego, J. Ujejskiego, M. Kridla, J. Kleinera); niektórzy badacze eksponowali romant. indywidualizm ("anielska" jednostka samym swym istnieniem może zbawić naród), inni pierwiastki osobiste utworu (wg Kridla szło przede wszystkim Słowackiemu, który określił bohatera słowami "ja zidealizowany", o własną rolę w życiu narodowym). S. Makowski, traktując A. jako ogniwo w procesie narodzin systemu genezyjskiego, rozpatruje jego problematykę w świetle tego systemu; analizując zakończenie, skupia uwagę na rewol. charakterze przyszłego zmartwychwstania, w Anhellim natomiast widzi nie odkupiciela, ale personifikację, a zarazem sakralizację, przez nadanie rysów Chrystusowych, tego, co w pokoleniu emigr. stanowiło wartość godną zachowania i przetrwania, tj. cierpienia dla ojczyzny. Dlatego też w powst. prawdop. na przełomie 1848 i 1849 wierszu I wstał Anhelli z grobu (ogł. 1901) Anhelli przewodzi wstającym z mogił duchom sybirskich męczenników.W przedstawieniu "zidealizowanego" Sybiru uległy poet. przetworzeniu autentyczne osoby i wydarzenia (niektóre wskazał Słowacki K. Gaszyńskiemu w liście z 22 V 1839), wiadomości o Syberii zaczerpnięte z pamiętnika J. Kopcia i in. źródeł oraz liczne motywy lit., przede wszystkim z Biblii i Boskiej komedii Dantego; na tle melancholijnego pejzażu (jedna z najwybitniejszych w literaturze ewokacji romant. przyrody Północy) obrazy realist. przeplatają się z fantast. wizjami o wielkiej.sile kreacyjnej wyobraźni."Niepodobny do niczego", wg słów autora, niechętnie przyjęty przez większość współczesnych, znalazł A. uznanie w oczach nielicznych, zwł. Z. Krasińskiego (wskazywano wpływ A. na -" PrzedświtT Ostatniego i Sen z Niedokończonego poematu) i C. Norwida; z czasem stał się jednym z najpopularniejszych utworów Słowackiego. Tłumaczony, poczynając od franc. przekł. Gaszyńskiego (ogł. 1847), na kilkanaście języków, był ilustr. przez W. Borowskiego; inspirował dzieła malarskie J. Malczewskiego i W. Pruszkowskiego; L. Różycki skomponował poemat symfoniczny A. (1909). Nawiązywali też do A. pisarze, jak np. J.I. Kraszewski w powieści My i oni (1865) Zofia Lewmowna