Z piosenką i pistoletem przez wojnę

Wspomnienia z lat 1939-1945 jednego z pokolenia "Kolumbów", wybitnego artysty-śpiewaka, w chwili wybuchu wojny 19-letnego ucznia warszawskiej szkoły. Autor opisuje swą wrześniową tułaczkę, pobyt w sowieckim łagrze i niemieckim obozie, powrót wiosną 1940 do rodzinnego miasta, scenerię życia w okupacyjnej Warszawie, walkę w Powstaniu Warszawskim. Zajmująco opowiada również o swojej artystycznej drodze

Opis z okładki dodał użytkownik Ksawery Sarnecki

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> życie >> lato >> jeden >> wojna >> szkoła

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Z piosenką i pistoletem przez wojnę jest na 4520 miejscu (na 13977 książek) w kategorii biografie historyczna
• (wyprzedza ją Trzy wojny w siodle)
• książkę oceniło 216 osób
• przeczytało 279, dodało do ulubionych 216
• ponad 216 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 1 osoba
1 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.59 na 10
• w sumie oceniło 217
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Z piosenką i pistoletem przez wojnę?

Encyklopedia autorów

Witkiewicz Stanisław 1861-1915 malarz, krytyk literacki, prozaik Ojciec Witkacego. Urodził się w Poszawszu na Żmudzi, w rodzinie ziemiańskiej. W1861 -63 uczył się w gimnazjum w Szawlach. Brał udział w powstaniu styczniowym, w 1864 wraz z rodziną udał się za ojcem zesłanym do Tomska na Syberii. W 1868 powrócił do kraju, studiował w Petersburgu w ASP, w 1871 po krótkim pobycie w Warszawie wyjechał na dalsze studia do Monachium, gdzie poznał braci Gierymskich i J. Chełmońskiego. W 1875 powrócił do Warszawy; zajmował się wtedy głównie malarstwem oraz ilustratorstwem. W1878 wyjechał na kurację do Marienbadu i Merami. W 1884 został kierownikiem artystycznym "Wędrowca", tu zamieścił cykl artykułów Sztuka i krytyka u nas oraz Mickiewicz jako kolorysta. Po upadku "Wędrowca" w 1887 współpracował z "Kłosami". W 1890 osiadł w Zakopanem, w którym bywał od 1886. W 1889 ogłosił Na przełęczy. Wrażenia i obrazy z Tatr, w 1901 studium Styl zakopiański, w którym propagował sztukę góralską jako drogę odrodzenia kultury narodowej, a w 1907 opowiadania gwarą Z Tatr. W 1908, chory na gruźlicę, zamieszkał na stałe w Lovranie (Chorwacja), gdzie zmarł,

Encyklopedia literatury

HUTNIKIEWICZ ARTUR ur. 12 11916 we Lwowie, historyk i teoretyk literatury. Studiował 1934-39 filologię pol. i klas. na UJK oraz historię na uniw. im. I. Franki we Lwowie (1939-41 i 1944-45). Podczas okupacji niem. brał udział w podziemnym życiu lit. Lwowa. Po wojnie w Toruniu, od 1946 pracownik UMK, habilitowany 1956, od 1962 prof., od 1973 dyr. zakładu historii literatury pol. tegoż uniwersytetu. Czł. TNT, 1957-71 sekr. Wydziału Filol.-Filoz., red. wydawnictw Towarzystwa. Badacz literatury okresu Młodej Polski i 20-lecia międzywojennego, ogłosił obszerną monografię Twórczość literacka Stefana Grabińskiego (1959) oraz szereg prac o Żeromskim: studium Żeromski i naturalizm (1956), analizę Przedwiośnia na użytek szkolny (1967), wielokrotnie wznawianą monografię popularnonauk. Stefan Żeromski (1960, wyd. 7 1973), ponadto zbiór Portrety i szkice literackie (1976), gromadzący sylwetki pisarzy od Sienkiewicza i Żeromskiego po Dąbrowską i poetów Skamandra. Dużymi walorami informacyjno-popularyza- torskimi odznacza się zarys programów i teorii lit. XX w .Od czystej formy do literatury faktu (1967, wyd. 4 uzup" 1976).