Saga o Ludziach Lodu. Tom 5. Grzech śmiertelny

Saga o Ludziach Lodu. Tom 5. Grzech śmiertelny, Margit Sandemo, 6.04

O miłości, zdradzie i nienawiści. Fascynująca opowieść o potomkach Tangela Złego, który zawarł pakt z Diabłem. Zdobyła serca czytelników na całym świecie. W Europie trwa Wojna Trzydziestoletnia, w której tryby dostali się też młodzi synowie Ludzi Lodu. Cecylia Meiden, wnuczka Tengela, przeżywa tymczasem poważne osobiste problemy. Spodziewa się dziecka, którego ojcem jest mężczyzna żonaty, a przy tym pastor. Przyjaciel Cecylii, Aleksander Paladin, także stanął w obliczu katastrofy. Rozeszły się pogłoski, że Aleksander popełnił ciężki grzech i że grozi mu kara śmierci

Opis z okładki dodał użytkownik Igor Falasa

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Nasi użytkownicy polecają podobnie piszących autorów:

Statystyki

• Saga o Ludziach Lodu. Tom 5. Grzech śmiertelny jest na 4161 miejscu (na 15676 książek) w kategorii Literatura piękna fantasy
• (wyprzedza ją Czarno-białe)
• książkę oceniło 641 osób
• przeczytało 850, dodało do ulubionych 641
• ponad 641 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 1 osoba
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.04 na 10
• w sumie oceniło 652
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Saga o Ludziach Lodu. Tom 5. Grzech śmiertelny?

Encyklopedia autorów

Stanković Borisay 1875-1927 serbski prozaik autor powieści i nowel w konwencji naturalist.; opisuje w nich rodzinne okolice Vranja w pd.-wsch. Serbii, gdzie zaznaczyły się wielowiekowe orientalne wpływy kulturowe; S. kreślił udane portrety mieszkańców tych okolic, przede wszystkim namiętnych kobiet, przedstawicieli upadających starych rodów, kupców, postaci z marginesu społ., przedstawia obycz.; powieści Kośtana (1902), Nieczysta krew (1910, wyd. polski 1935, 1956), polski wybór opowiadań w: Żona nieboszczyka (1961).

Encyklopedia literatury

CI I TAMCI. Powieść z czasów kampanii węgierskiej powieść T.T. Jeża, prwdr. w "Gazecie Warsz." 1886, wyd. os. t. 1-3 w Warszawie 1899. Akcjarozgrywa się na Węgrzech w czasie Wiosny Ludów. Obejmuje zasadniczo dwa lata: 1848 19. Zamknięciem utworu jest klęska rewolucji węg. wskutek interwencji armii rosyjskiej. Przedstawiając ważkie wydarzenie hist., Jeż - zgodnie ze swoimi przekonaniami społ. - przeciwstawił dwa środowiska oraz ich reakcje na dokonujący się przewrót. Arystokracja węg., reprezentowana w powieści przez rodzinę książąt Barkonyay, ma na względzie przede wszystkim interes rodowy. Głowa rodziny, sędziwy Jerzy Barkonyay, umieszcza dwóch swych synów po obu walczących stronach "na wszelki wypadek", natomiast trzeciemu nakazuje zająć pozycję neutralną. Okrutnym paradoksem staje się śmierć na polu bitwy obu synów. Arystokracji przeciwstawia autor środowisko szlachecko-plebejskie, które mimo wad i śmieszności odznacza się głębokim, skłonnym do najwyższych poświęceń patriotyzmem. Ow wieloaspektowy kontrast obu środowisk wskazuje na podstawową tendencję powieści.Wśród walczących o wolność Węgier znajduje się także legion pol., a bohaterem utworu jest Polak - Andrzej Rześki. Do niewątpliwy ch zalet tej wielowątkowej powieści należą sceny batalistyczne, skupione gł. w t. 3, a odznaczające się niemal naturalist. surowością, drastycznością opisów, które wszakże nie zaprzeczają wartościom heroizmu i poświęcenia. Interesująco wykorzystał pisarz tradycyjny wątek: erotyczny: miłość arystokratki Liny Barkonyay i Andrzeja Rześkiego; jest to uczucie nieomal tylko w wyobraźni, nie mające konsekwencji fabularnych, a los gł. bohatera powieści pozostaje nie wyjaśniony. Do wad utworu n ależy zaliczyć jego rozwlekłość, przerost komentarza i rozmaitych epizodów.