Hobbit

Hobbit, J.R.R. Tolkien, 5.84

Pierwsza książka Tolkiena zdobyła tak ogromną popularność, że dziś trudno spotkać kogoś, kto nie słyszałby o hobbitach. Napisał ją dla swoich dzieci, ale stała się klasyką i wstępem do "Władcy pierścieni". Opowieść o niebezpiecznej wyprawie podjętej przez krasnoludy, które wyruszają wykraść strzeżone przez smoka złoto. Ich nieoczekiwanym partnerem jest hobbit Bilbo Baggins

Opis z okładki dodał użytkownik Oliwier Olek

więcej informacji o tej książce

hobbit bohaterowie szukaj książek o podobnej tematyce

>> życie >> dziecko >> świat >> jeden >> lato

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Hobbit jest na 6098 miejscu (na 17386 książek) w kategorii Literatura piękna fantasy komiks
• (wyprzedza ją Zobacz Marianna, co narobiłaś)
• książkę oceniło 896 osób
• przeczytało 1215, dodało do ulubionych 896
• ponad 896 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 1 osoba
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.84 na 10
• w sumie oceniło 912
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Hobbit?

Encyklopedia autorów

Łętowski Julian właśc. Władysław Książek Książek Władysław 1857-1897 prozaik, dramaturg, poeta, dziennikarz Związany z warszawskim środowiskiem "młodych konserwatystów", nawiązywał do tematów i ideałów romantycznej poezji (dramaty: Izrael na puszczy, 1880; Firduzi, 1884 oraz wydany pośmiertnie tomik poezji Sonety i ghazele, 1899). Autor pisanych pod wpływem naturalizmu nowel (Nowocześni bohaterowie, 1888), zbioru szkiców i opowiadań Na Bożym świecie (1890), Robakiewicz (1892), Stary mąż (1893) oraz powieści Rywale (1890) i Rogata dusza (1893).

Encyklopedia literatury

BIERNAT Z LUBLINA ur. w 2 poł. XV w., zm. po 1529, poeta-tłumacz. Pochodził z mieszcz. rodziny plebejskiej, był wykształconym księdzem; nie wiadomo gdzie studiował i kiedy otrzymał święcenia. Od osiemnastego roku życia przebywał na dworach magnackich i w zamożnych domach mieszcz. pełniąc funkcje sekretarza i "skryby" lub obowiązki kapłańskie; możliwe, że był medykiem. Z własnoręcznej notki auto- biogr. wynika, że m. in. służył u F. Kallimacha; od 1492 przebywał w Pilczy na dworze wojewody rus. Jana Pileckiego, a nast. jego syna Jana, chwaląc sobie spokój, dostatek ksiąg i łaskawość opiekunów. Pod r. 1501 w matrykule Akad. Krak. figuruje B. z L., syn Jakuba - nie wiadomo jednak, czy to właśnie on. B. wypowiadał się krytycznie o nieomylności Kościo-ła rzym., głosił swobodę dociekań w kwestiach rei., podkreślał autorytet Ewangelii jako jedynego pewnego źródła wiary. Poglądy takie zawarł w liście z 1515 do Szymona, księgarza krak., a więc przed wystąpieniem Lutra. Był przeciwnikiem wojny i kary śmierci. W jesieni 1513 wydał u F. Unglera w Krakowie modlitewnik Raj duszny. W 1522 wyszło najważniejsze dzieło B. Żywot Ezopa ...z przypowieściami jego. Ponadto przypisuje mu się przekład Lukiano- wego Dialogu Palinura z Karonem, dokonany prawdop. w oparciu o czes. wersję M. Konaća, i medyczno-weterynaryjne dziełko Sprawa a lekarstwa końskie, podpisane pseud. Conrad, król. kowal (1532).