Atlas Grzybów

Atlas Grzybów, Wiesław Kamiński, 5.93

Każde grzybobranie to zapowiedź wspaniałego festynu przyrody, olśniewającego różnorodnością grzybowych odmian i gatunków. Cieszą nasze oczy, a podniebieniu dostarczają niezapomnianych wrażeń smakowych. Jednak, jak odróżnić grzyby jadalne od trujących? Jak rozpoznać najsmaczniejsze wśród smacznych? Książka zawiera informacje o gatunkach grzybów, ich cechach oraz sposobie oznaczania. Opisy zostały uzupełnione kolorowymi fotografiami, z którymi miłośnicy grzybów mogą porównać znalezione przez siebie okazy. Rzetelność zawartej tu wiedzy na temat królestwa grzybów gwarantuje doświadczony, certyfikowany grzyboznawca

Opis z okładki dodał użytkownik Karolina Kozielczyk

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Atlas Grzybów jest na 1032 miejscu (na 2774 książek) w kategorii encyklopedie, słowniki
• (wyprzedza ją Kieszonkowy słownik hiszpańsko polski polsko hiszpański z gramatyką i rozmówkami)
• książkę oceniło 19 osób
• przeczytało 25, dodało do ulubionych 19
• ponad 19 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.93 na 10
• w sumie oceniło 20
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Atlas Grzybów?

Encyklopedia autorów

Braker Ulrich 1735-98 szwajcarski pisarz okresu oświecenia tworzący w języku niem autor jednej z najbardziej popularnych autobiografii swego czasu, Żywot i prawdziwe przygody biednego człowieka z Tockenburga (1789, wyd. polski 1979), w której ukazał ówczesną sytuację społeczny widzianą oczyma plebejusza; ta pierwsza niemiecki autobiografia napisana przez prostego człowieka stała się źródłem inspiracji dla wielu twórców; B. pisał także satyry, pieśni i rozprawy o utworach W. Szekspira,

Encyklopedia literatury

KONCZYŃSKI TADEUSZ pseud Juliusz Oldar, RafałOffmańskir ur. 19 III 1875 w Krakowie, zm. 13 VIII 1944 w Miedzeszynie pod Warszawą, dramatopisarz, prozaik. Studiował na wydz. filoz. UJ (doktorat 1899). W 1914-18 redagował "Ilustrowany Kurier Codz.", 1921-28 "Strażnicę Pol." i "Strażnicę Ukr.", 1925-32 dziennik "Unia" (później "Nowa Polska"). Kierował Teatrem Lud. w Krakowie (1915-16). Twórczość K, niezwykle obfita, szczególnie przed I wojną świat., obejmuje artykuły kryt., po kilkanaście powieści i dramatów. Karierę wziętego dramatopisarza rozpoczął interesującymi sztukami psyćhol. w stylu modernist. tworzonymi pod wpływem Ibsena ii Przybyszewskiego, m. in. Otchłań (wyst. 1900, wyd. 1903), Kajetan Orug (1902), Białe pawie (1909, satyra na młodopol. artfstów); nast. próbował sił na polu dramatu hist. (Demostenes, 1911, Maria Leszczyńska 1917) i komedii, znacznie obniżając poziom artyst. swej produkcji literackiej. W zakresie twórczości powieściowej przeszedł podobną ewolucję od psychol. stńdiów w Siadem tęsknoty (1902) i Nad głębiami (1907) do niewybrednych romansów brukowych w okresie międzywojennym (Jej romans 1917, Dwie drobne dłonie 1939).