Mimo wszystko z uśmiechem

Wspomnienia uczestnika warszawskiej konspiracji, następnie więźnia Oświęcimia i uczestnika odbudowy Warszawy

Opis z okładki dodał użytkownik Brian Wiśniak

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Mimo wszystko z uśmiechem jest na 1808 miejscu (na 5849 książek) w kategorii biografie
• (wyprzedza ją Uciec jak najwyżej)
• książkę oceniły 103 osoby
• przeczytało 145, dodały do ulubionych 103
• ponad 103 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.08 na 10
• w sumie oceniło 104
oceny
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Mimo wszystko z uśmiechem?

Encyklopedia autorów

z Legnicy Jerzy Liban 1464-po 1546 poeta, mówca, muzyk, hellenista Urodził się w Legnicy, studiował w Akademii Krakowskiej. Był kantorem parafialnej szkoły Panny Marii w Krakowie, a w 1514-22 jej rektorem. Entuzjasta kultury i literatury greckiej, którą propagował w Akademii, zwalczany przez konserwatystów. Zmarł jako altarysta kościoła Mariackiego. Wydawał podręczniki greki oraz teksty autorów dawnych (Plutarch, Arystoteles) i nowszych (Kal-limach) z komentarzem i najczęściej z przedmowami zachęcającymi do studiowania literatury greckiej. Pisał też i wydawał mowy łacińskie o pochwale filozofii (De philosophiae laudibus ora-tio, 1537) i muzyki (De musicae laudibus oratio, 1540).

Encyklopedia literatury

BIELSKO-BIAŁA miasto woj. na Pogórzu Śl., nad Białą (prawy dopływ Wisły). Powstało 1951 w wyniku połączenia miast Bielska i Białej. W 20-leciu międzywojennym utrwaliła się nazwa i pojęcie ziemi bielsko-bialskiej, gł. dzięki jedności gosp. i społ. bielsko-bialskie go okręgu przemysłowego, choć oba miasta różniły się pod względem gosp. i kulturowym.Bielsko położone na lewym brzegu Białej, prawa miejskie otrzymało prawdop. w końcu XIII w. Wchodziło w skład księstwa ciesz., dzieląc jego losy w XIV-XVII w., pod władzą korony czes., nast. Habsburgów, od 1772 pod zaborem austr., w granicach Polski od 1918. W 20-leciu należało do autonomicznego woj. śląskiego. Napływ ludności niem. do miasta, polityka germanizacyjna zaborcy spowodowały rozwój społ. o kult. ruchu w obronie polskości. Jednym z jego gł. inspiratorów na przeł. XIX i XX w. był działacz chrześc.-lud., ks. S. Stojałowski; dzięki niemu powstał tu Dom Pol. (1902) oraz ukazywały się czasopisma "Wieniec" (od 1898), nast. "Wie- niec-Pszczółka" (1900-29), wraz z satyr, dodatkiem "Cepy" (1906), później przekształconym w miesięcznik (1907-11), pod red. A. Kucharczyka (Jantka z Bugaja). W 1. pięćdziesiątych XIX w. K. Prochaska otworzył w Bielsku filię swojej ciesz, drukarni i wydawnictwa. Nie znalazł on jednak następców, a Stojałowski drukował swoje publikacje, kalendarze i czasopisma w swojej drukarni w Czadcy, na pograniczu słowac. (1892-98; zamknięta przez władze austriackie). W Bielsku powstały oddziały TCL oraz Tow. Gimnastycznego "Sokół". Do I wojny świat, konspiracyjną działalność oświat, w środowisku roboto, prowadziła młodzież gimn. - Bielscy Filareci. W 1. międzywojennych amatorski ruch teatr, przyczynił się do upowszechnienia pol. literatury dram. i pieśni; patronowali mu F. Biliński i W. Mączyński (za swoją działalność wywiezieni po 1939 do obozów hitlerowskich). Powstało Tow. Teatru Pol., przy nim sekcja dram. oraz chór Tow. Teatru Pol. (od 1924 ; istniał od 1919, od 1921 p.n. Pol. Tow. Śpiewackie), od 1931 p.n. Chór "Echo" Tow. Teatru Pol. w Bielsku (1936 wystawił Halkę Moniuszki, z udziałem warsz. artystów operowych). Czynne były - Scena Roboto, przy oświat, organizacjach PPS, a także młodzieżowy teatr, prowadzony przez A. Bunscha w Szkole Przemysłowej, gdzie pisarz wykładał. W Bielsku urodzili się E. Zegadłowicz i J. Kupiec.Biała do XV w. wchodziła w skład księstwa oświęcimskiego. Prawa miejskie 1723. Od 1772 pod zaborem austr., w granicach Polski od 1920, należała do woj. krakowskiego. W XIX w., m. in. za sprawą osiedlających się tu bielszczan, wypieranych przez ludność niem., powstawały pol. organizacje broniące kult. tradycji narodowych. Rozwijał się amatorski ruch teatr, i śpiewaczy. Powstała Czytelnia Polska (1873).Szczególne zasługi miało TSL (od 1893); z inicjatywy jego owczesnego prezesa, A. Asnyka, stworzono Dom Pol., otwarto bezpłatne czytelnie oraz prywatne gimn. realne (1908; akt fundacyjny podpisał Asnyk parę dni przed śmiercią 1897; obecnie Liceum Ogólnokształcące im. Asnyka), które stało się ważną placówką polskości w najdalej na zachód wysuniętej miejscowości Galicji. Wcześniej nieco założono pierwszą Szkołę Lud. im. T. Kościuszki (1898) oraz seminarium nauczycielskie (1907). Pol. piśmiennictwo patriot. i rei. upowszechniał na Śląsku Ciesz. J. Kubaczka; wspólnie z L. Langiem założył księgarnię (1886; firma istniała do 1929), wydawał popularne książki, m. in. J. Chociszewskiego. Działalność wydawn. prowadził też księgarz J. Jurczyk (firma 1911-45); jego nakładem ukazały się w okresie I wojny świat, serie Pieśń Polska (13 t.) oraz Nasz Lud (10 t); drukarnię pod firmą Studenckiego dzierżawił 1904 Stojałowski. W1. międzywojennych tradycje ruchu amatorskiego utrwalał Teatr Ludowy. Animatorką życia lit. była K. Alberti: wraz z mężem Stanisławem prowadziła salon lit., organizowała spotkania i odczyty. Z pism największe znaczenie osiągnęło "Zjednoczenie" (zał. 1928, 1936-39 pt. "Echo Beskidzkie"), skupiające grono tutejszych poetów, jak L. Bestgen, Z. Lubertowicz i in.W okresie okupacji hitlerowskiej, mimo zniszczeń i represji (wielu Polaków znalazło się w obozach koncentracyjnych), trwała konspiracyjna walka o polskość.Po 1945 r. w Bielsku i Białej reaktywowano lub powołano do życia nowe placówki kult., jak Muzeum Miejskie (oficjalnie od 1947), Państw. Teatr Pol. (1945; do 1961 p.n. Państw. Teatr Pol. Bielsko-Cieszyn), Teatr Lalek "Banialuka" (1947), .Studio Filmów Rysunkowych w B.-B. (1947); do tradycji nawiązały sekcja dram. Towarzystwa Teatru Pol. i Chór "Echo". Nie ukształtowało się środowisko lit., jednak pisarze związani z miastem wnieśli wiele inicjatyw. Rozwojowi życia kult., zwł. powstającym towarzystwom regionalnym patronował Z.M. Okuł jar, zał. i kier. Związkowego Domu Kultury (od 1945), księgarni (1947), autor tekstów dla teatru "Banialuka"' oraz opowiadań i wierszy (tom Taniec chochołów). Zał. przy Domu Kultury Klub Lit. (1945-49) skupił pisarzy: R. Brudzyńskiego (przew.), H. Andrzejewską, J. Chełmińskiego, H. Gembalów- nę, J. Jaworskiego, J. Karpowicza, T. Larysównę, J. Sikorę, K. Szpalskiego. Kierownikami lit. Teatru Pol. byli W. Zechenter, B. Lubosz (1958-64), A. Baumgardten (od 1965). Lubosz, autor szkiców o związkach pisarzy z ziemią bielską, wierszy pośw. tematyce miejscowej, wspólnie z H. Smoleniową opiekował się grupą młodych poetów beskidzkich Skarabeusz (zał. 1961); do grupy tej weszli S. Gola, B. Kierc, M. Stanclik. W mieście tworzyli poeci Z. Lubertowicz oraz L. Mech, autor książek dla dzieci i młodzieży, laureat lit. nagrody m. B.-B., a także prozaik J. Leszczyński; ostatnio rozpoczęli twórczość poet. M. Bochenek i A. Golec, i dramatopisarską - R. Latko. Debiuty lit. ukazywały się w tyg. "Kronika Beskidzka" (od 1956, 1976 połączona z "Głosem Ziemi Ciesz." w tyg. "Kronika"). Organizowane były spotkania z pisarzami - Bielskie Poniedziałki (od 1967). Kontakty z bielskimi instytucjami kult. utrzymywali: Z. Kossak, G. Morcinek, J. Górkiewiczowa z Mucharza, M. War- dasówna z Wisły, poeci z Andrychowa K. Palma i A.R. Fajfer, a także pisarze lud., m. in. W. Krząszcz z Międzyrzecza, E. Michalska z Pruchnej, H. Biłka z Andrychowa. Do scalenia środowiska lit. zmierza m. in. działalność Tow. Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej (zał. 1957, do 1967 p.n. Tow. Miłośników B.-B.), które upowszechnia wiedzę o dziejach miasta, zwł. o tradycjach walki nar., a także o współcz. przeobrażeniach kult.; jest wydawcą rocz. Kalendarz beskidzki (od 1960; przew. kolegium red. W. Czaja), jedynego czasopisma szeroko uwzględniającego wydarzenia lit., oraz mies. "Informator Imprez Kult. Woj. Bielskiego" (od 1971, do 1975 pt. "Program imprez Kult. B.-B."). Sekunduje mu Beskidzkie Tow. Spol.- Kult. (zał. 1976), dzięki któremu powstał 1978 Bielski Klub Pisarzy; laureatami nagrody lit. ufundowanej przez Tow. są Wardasówna (1978, za epopeę zżycia ciesz, wsi Wyfomorazza twórczość dla dzieci i młodzieży) i Stanclik (1979); tematyce regionalnej poświęcona była jednodniówka "Podbeskidzie' (1978, 1979). Oba towarzystwa współuczestniczą w organizowaniu Tygodnia Kultury Beskidzkiej, Dni B.-B., Beskidzkich Spotkań Obywatelskich (od 1977), służących nawiązaniu kontaktów społeczeństwa z twórcami, m.in. z pisarzami z różnych ośrodków kraju (do programu spotkań należy m. in. konkurs o Laur Beskidzki). Jedną z form działalności towarzystw są badania nad folklorem. W życiu lit. miasta uczestniczy Woj. Biblioteka Publ. (zał. 1973); tu na sesji nauk., zorganizowanej z okazji 15 rocznicy śmierci Morcinka wręczono po rąz pierwszy nagrodę lit. im. G. Morcinka (ufundowaną przez Wyd. SD "Epoka"); jej laureatami zostali W. Szew yk i W. Wernic. Pisarze bielscy są m. in. członkami grupy "Gronie", zrzeszającej gawędziarzy, pisarzy lud. i autorów samorodnych z kręgu pozalud., a także czł. ZLP z różnych regionów Polski, gł. z ziemi żywieckiej (zał. w Żywcu 1957, przez Okuł jara i H. Biłkę, pierwszego prezesa); organem grupy jest kwartalnik "Karta Groni". Wiersze spod Beskidów publikowały katów. "Poglądy". Poezje opiewające region zebrał i opracował E. Rosner w antologiach Gronie nasze gronie oraz Spod beskidzkich groni.