Rośliny górskie

Rośliny górskie, Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, 5.92

Książka ukazuje bogactwo polskiej flory górskiej. Opisuje przystosowanie roślin do życia w trudnych, wysoko położonych obszarach górskich. Przedstawia, które rośliny są endemitami a które zalicza się do rzadkości, jakie spotyka zaś powszechnie podczas górskich wycieczek. W szczegółowych opisach i na portretowych fotografiach przedstawia blisko 200 gatunków z różnych środowisk górskich - od regla po wysokogórskie murawy. Opisy botaniczne wzbogacone są informacjami o zasiegu ogólnym gatunku, rozmieszczeniu w Polsce i o siedliskach, w których występuje

Opis z okładki dodał użytkownik Franciszek Kruczek

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Rośliny górskie jest na 1074 miejscu (na 15601 książek) w kategorii poradniki albumy
• (wyprzedza ją Ogród z iglakami)
• książkę oceniły 104 osoby
• przeczytało 143, dodały do ulubionych 104
• ponad 104 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 5.92 na 10
• w sumie oceniło 106
ocen
• opinia czytelników: można przeczytać

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Rośliny górskie?

Encyklopedia autorów

Zweig Arnold 1887-1968 niemiecki pisarz pochodził z rodziny żyd., osiadłej w Katowicach; brał udział w I wojnie świat.; w 1933 wyemigrował do Palestyny; w 1948 wrócił do Niemiec Wsch.; pierwszy sukces przyniosła mu powieść Klaudia (1912); po wojnie dominowała tematyka pacyfistyczna: sztuka Bjuschew (1921), powieść Spór o sierżanta Griszę (1927, wyd. polski 1930), która otworzyła wielotomowy cykl zatytułowany Wielka wojna białych ludzi (t. 1-6 1927-54, wyd. polski 1930-60); ponadto powieść o III Rzeszy Topór z Wandsbek (1943, wyd. polski 1951); polski wybór Nowele (1964).

Encyklopedia literatury

KULCZYCKA-SALONI JANINA ur. 29 VI1912 w Petersburgu, historyk literatury pol., komparatystka. Od 1919 w Warszawie, 1929-33 studiowała filologię pol. na UW, 1934-39 pracowała jako nauczycielka gimn., podczas okupacji niem. brała udział w tajnym nauczaniu. W 1945-48 przebywała w Łodzi, współredagując 1946-48 "Zagadnienia Lit." i uczestnicząc w pracach miejscowego oddziału Tow. Lit. im. A. Mickiewicza. Od 1948 w Warszawie, pracowała do 1951 w PIW, a nast. na UW. Od 1960 prof. UW, 1968-73 kier. Studium Języka i Kultury Pol. dla Cudzoziemców "Polonicum", 1973-75 dyr. Instytutu Filologii Pol. UW. Czł. zarządu gł. Tow. Lit. im. A. Mickiewicza i rady nauk. TWP, 1970-71 przewodn. Komitetu Nauk o Literaturze PAN; 1977 otrzymała doktorat h.c. Uniw. Moskiewskiego. Zainteresowania badawcze K.-S. koncentrują się gł. wokół literatury i krytyki lit. okresu realizmu i naturalizmu (zwł. twórczości B. Prusa) i jej związków z literaturami obcymi (gł. franc. i ang.) oraz wokół życia lit. tej epoki. Ogłosiła m. in. Stan badań i potrzeby nauki o literaturze okresu pozytywizmu (1951, wraz z J. Baculewskim, wyd. 2 rozsz. pt. Historiografia polskiego pozytywizmu 1951), studia i szkice O "Faraonie" (1955), Łmile Zola en Pologne ("Ćahiers natura- listes" 1963 nr 24-25), Nowelistyka Bolesława Prusa (1969), Życie literackie Warszawy w latach 1864-1892 (1970), Literatura polska lat 1876-1902a inspiracja Emila Zoli( 1974), zarysy monogr. Bolesa w Prus (1955, wyd. 3 1967), Włodzimierz Spasowicz (1975), zbiór studiów Pozytywizm i Żeromski (1977); ponadto podręczniki (m. in. współautorka zbiór. Literatury polskiej od średniowiecza do pozytywizmu 1974), wydania utworów Prusa, opracowania w Bibl. "Polonistyki": Henryk Sienkiewicz (1960, wyd. 2 1966), Pozytywizm (1971), przekł. z franc. i ros. (m. in. studia teoret.lit. W. Żyrmunskiego i WWinogradowa).