Mandale rośliny i zwierzęta

Mandale - rośliny i zwierzęta to najnowsze wydawnictwo z serii Mandale. Kompozycje zawarte w zbiorze wyróżniają się dużym natężeniem szczegółu, zostały zestawione z niewielkich elementów, ich kolorowanie wymaga precyzji i ukształtowanych umiejętności manualnych - dlatego polecamy je starszym dzieciom oraz dorosłym

Opis z okładki dodał użytkownik Weronika Bolesta

więcej informacji o tej książce

szukaj książek o podobnej tematyce

>> dziecko >> zostać >> wielki >> seria >> zbiór

Zobacz powiązane kategorie:

Statystyki

• Mandale rośliny i zwierzęta jest na 928 miejscu (na 2965 książek) w kategorii Literatura popularnonaukowa
• (wyprzedza ją Światło faraonów)
• książkę oceniło 15 osób
• przeczytało 26, dodało do ulubionych 15
• ponad 15 często do niej wraca
• obecnie czyta ją 0 osób
0 zamierza przeczytać.

Jak oceniali książkę nasi użytkownicy?

• średnia ocena: 6.04 na 10
• w sumie oceniło 16
ocen
• opinia czytelników: niezła

Kto czyta, kto zamierza przeczytac Mandale rośliny i zwierzęta?

Encyklopedia autorów

Seneka Starszy Seneca Lucius Annaeus, zw. Seneka Retor około 55 prz. Chr.-około 40 po Chr. rzymski mówca z Kordoby ojciec Seneki Młodszego, dziadek Lukana; autor nie zachowanego dzieła opisującego dzieje Rzymu od czasów wojen domowych do współczesny autorowi oraz zachowanego we fragmentach dzieła retorycznego Wypowiedzi mówców i retorów, analiza spraw, środki artystyczne (wyd. polski 1987) w 11 księgach, które S. napisał na prośbę swoich trzech synów i im je dedykował; w 10 księgach zamieścił controversiae (kontrowersje, czyli deklamacje w formie mów sądowych) przedstawiające 74 przypadki prawne ze stanowiska strony oskarżającej i obrony, a w jednej księdze - su-asoriae (mowy doradcze); poszczególne przypadki były opisane wg schematu: przedstawienie argumentów obu stron (sententiae), analiza prawna (divisiones), opis środków retorycznych, artystyczny i stylistycznych (colores); dzieło S. jest świadectwem stanu wymowy rzymski w okresie wczesnego cesarstwa,

Encyklopedia literatury

ANCjUTA JAN, żył w 2 poł. XVIII w., poeta. Wiadomo, że przebywał w Warszawie od schyłku I. siedemdziesiątych, sekretarzował litew. Komisji Skarbu 1789 i konfederacji sejmowej 1788-90, podpisał akces do powstania 1794. Utwory A., nie druk. współcześnie, krążyły w bezim. odpisach, toteż jego konto autorskie, wzbogacane od niedawna (przede wszystkim przez J.W. Gomulickiego), kosztem gł. T.K. Węgierskiego (m. in. wiersze: Bielany, Do przyjaciela na wsi, List z Warszawy do przyjaciela siedzącego na wsi, Na bal księcia Marcina Lubomirskiego, Spacer nocny po Warszawie) -niewątpliwego mistrza literackiego A. - oraz F. Zabłockiego i in., jest wciąż nie zamknięte i stanowi przedmiot dyskusji badaczy. Twórczość A., z pogranicza satyry i pamfletu, najczęściej swawolna, niejednokrotnie obsceniczna, obraca się tematycznie w kręgu realiów warsz., zwł. stołecznego półświatka (m. in. Bigos z wierszów-, żartobliwa potyczka poet. z J. Czyżem), niekiedy jednćLk porusza też ważkie kwestie społ.-polit. (poemacik Nie masz zgody, ogł. przez R. Kaletę 1957); w odróżnieniu od klasycyst. satyry stanisławowskiej poeta koncentruje się na konkrecie, bez dążności do uogólniającej syntezy, przyjmując Redakcja